Βλεπόμαστε πάνω από έναν χρόνο κι εκείνος σχολιάζει συνέχεια πώς χαμογελάω στις φωτογραφίες. Δεν ξέρω αν θέλει να με βοηθήσει ή αν με κοροϊδεύει.

Ένας φίλος της που δεν έχω γνωρίσει ποτέ είπε ότι την απατώ. Το αρνήθηκα, αλλά εκείνη απομακρύνθηκε. Μετά ήρθαν πέντε συγγνώμες και πάλι σιωπή.

Την Πέμπτη όλα έμοιαζαν καλά. Την Κυριακή ακόμη δεν έχω νέα του, αλλά έμαθα τι ρώτησε την αδελφή μου.

Στο κάμπινγκ ήρθαμε πιο κοντά με μια φίλη που μου αρέσει ξανά. Εκείνη όμως μου έχει πει πως θέλει να μείνει μόνη για λίγο.

Επτά χρόνια μαζί, κι έχω αρχίσει να του λέω όλο και λιγότερα. Με κουράζει που δεν με ακούει· με στενοχωρεί που το συνηθίζω.

Ένα αστείο στην ομαδική συνομιλία της δουλειάς με έκανε να αναρωτηθώ τι θα σκεφτόταν για μένα ο άντρας που μου αρέσει.

Μένει στο αυτοκίνητο έξω από το σπίτι του μέχρι και μία ώρα πριν του στείλει ότι έφτασε. Εκείνος δεν ξέρει πώς να εξηγήσει αυτή την αναμονή.

Ένα υπέροχο ραντεβού, ένας μήνας από απόσταση και κουβέντες για γάμο. Μόνο που δεν ξέρω πότε θα ξαναβρεθούμε.