Το βράδυ του Χάλογουιν, ο φίλος μου δεν σταματούσε να μου λέει πόσο με αγαπάει. Είχαμε βγει σε μπαρ, εκείνος είχε μεθύσει κι εγώ ήμουν νηφάλια. Με άγγιζε συνέχεια, ήταν όλο πάνω μου και μου έδειχνε ξεκάθαρα ότι με ήθελε. Το χάρηκα τόσο, που την επόμενη μέρα ένιωθα τύψεις.
Είμαστε μαζί περίπου έναν χρόνο. Τον αγαπάω και μου φέρεται καλά· δεν περιμένω να πιει για να γίνει καλός μαζί μου. Εκείνο το βράδυ, όμως, ήταν πολύ πιο εκδηλωτικός απ’ ό,τι συνήθως. Δεν ήταν μόνο οι συνηθισμένες κινήσεις με τις οποίες μου δείχνει ότι νοιάζεται. Μου έλεγε καθαρά τι ένιωθε και με άγγιζε όλη την ώρα.
Εγώ δεν πίνω καθόλου. Όταν αρχίσαμε να βγαίνουμε, μου είχε πει ότι θα περιόριζε κι εκείνος το ποτό, οπότε δεν είχα δει ιδιαίτερα αυτή την πλευρά του. Δεν περίμενα να μου αρέσει τόσο πολύ ο τρόπος που φερόταν εκείνο το βράδυ.
Μου έλεγε πόσο ερωτευμένος ήταν και πως καμία άλλη δεν συγκρινόταν μαζί μου. Δεν ήταν μόνο τα όμορφα λόγια. Ήταν που τα έλεγε τόσο αυθόρμητα και δεν ξεκολλούσε από μένα. Είναι άλλο να ξέρεις πως ο άνθρωπός σου σε αγαπάει κι άλλο να νιώθεις ξαφνικά ότι σε διεκδικεί ξανά.
Όταν γυρίσαμε σπίτι, το σεξ ήταν, για μένα, το καλύτερο που είχαμε κάνει ποτέ. Κάνουμε συνήθως σεξ κάθε μέρα, άρα δεν μου λείπει η συχνότητα. Εκείνη τη φορά μου μιλούσε πιο ανοιχτά για όσα ήθελε, με φιλούσε παντού και έμοιαζε να μην τον απασχολεί τίποτε άλλο πέρα από εμάς. Δοκιμάσαμε και κάτι που δεν είχαμε ξανακάνει, και για μένα ήταν μια πολύ τρυφερή, προσωπική στιγμή. Η διαφορά ήταν στο πόσο έντονα μου έδειχνε ότι με ποθούσε.
Αυτό δυσκολεύομαι να εξηγήσω ακόμα και στον εαυτό μου. Το ότι θα ήθελα κάποιες φορές να είναι έτσι το σεξ μας δεν σημαίνει ότι δεν μου αρέσει συνήθως. Μπορώ να είμαι ευχαριστημένη με το σεξ μας και παρ’ όλα αυτά να θέλω να μου δείχνει πιο ανοιχτά πόσο με θέλει. Η συχνότητα από μόνη της δεν μου αρκεί γι’ αυτό.
Την επόμενη μέρα το σκεφτόμουν συνέχεια. Μαζί με την όμορφη ανάμνηση ένιωθα και μια μικρή στενοχώρια, γιατί θα ήθελα αυτή η τρυφερότητα να μη μου φαίνεται τόσο ασυνήθιστη. Δεν μου έλειπε το ότι είχε πιει. Μου έλειπε το πόσο εύκολα μου έλεγε όσα ένιωθε και πόσο συχνά με άγγιζε.
Δεν ξέρω γιατί είναι λιγότερο εκδηλωτικός όταν είναι νηφάλιος, ούτε μπορώ να το συμπεράνω από μία βραδιά. Ξέρω μόνο πόσο διαφορετικά το έζησα εγώ. Δεν θέλω να είναι συνέχεια μεθυσμένος και δεν θέλω να νομίσει πως τον προτιμώ έτσι. Τον αγαπάω νηφάλιο. Απλώς ακόμα σκέφτομαι πόσο φανερά με ήθελε εκείνο το βράδυ.
