Ύστερα από περίπου τρία χρόνια στο Hinge, στο Τορόντο, κατέβασα τα δεδομένα του λογαριασμού μου. Ήθελα να δω πού είχε καταλήξει όλος αυτός ο χρόνος. Θυμόμουν τις κουβέντες και τα ραντεβού. Δεν είχα καταλάβει όμως πόσο ατελείωτο είχε γίνει το σκρολάρισμα.
Τα στοιχεία έδειχναν 68.896 προσπεράσματα προφίλ, και μαζί με την υπόλοιπη δραστηριότητα το σύνολο έφτανε περίπου τις 69.000. Είχα στείλει 1.387 likes και 129 τριαντάφυλλα: 1.516 φορές που έδειξα ενδιαφέρον. Υπήρχαν 714 εξερχόμενα μηνύματα και 130 ταιριάσματα στα οποία είχα στείλει μήνυμα. Από μνήμης, βγήκα περίπου δέκα πραγματικά ραντεβού. Κανένα δεν εξελίχθηκε σε σχέση με διάρκεια.
Όταν γράφτηκα, είχα αληθινές ελπίδες. Ήθελα να γνωρίσω κάποια, να βελτιώσω τα αγγλικά μου, να καταλάβω πώς λειτουργούν τα ραντεβού στον Καναδά και, αν πήγαινε καλά, να φτιάξω μια ουσιαστική σχέση. Δεν περίμενα να συμβεί αμέσως. Αλλά ούτε φανταζόμουν ότι θα περνούσα χρόνια κοιτάζοντας δεκάδες χιλιάδες προφίλ.
Άλλαζα συνεχώς πράγματα. Φωτογραφίες, απαντήσεις στο προφίλ, πρώτα μηνύματα. Δοκίμασα χιούμορ, πιο προσεγμένες προσεγγίσεις, αμεσότητα, αυθορμητισμό. Μερικές φορές μια κουβέντα φαινόταν να πηγαίνει καλά και μετά απλώς σταματούσε. Σπάνια είχα αρκετά στοιχεία για να καταλάβω αν είχε αλλάξει κάτι και τι ήταν αυτό.
Κάποια ραντεβού έμοιαζαν περισσότερο με συνεντεύξεις για δουλειά παρά με ευκαιρίες να δούμε αν περνάμε ωραία μαζί. Καριέρα, οικονομικά, σχέδια για το μέλλον: λογικά θέματα, αλλά μερικές φορές έπιαναν όλο τον χώρο πριν προλάβει να αναπτυχθεί περιέργεια ή χημεία. Πλήρωσα σε κάθε ραντεβού. Δεν περίμενα τρυφερότητα ως αντάλλαγμα· κάποιες φορές απλώς θα ήθελα να νιώθω πιο αμοιβαία την προσπάθεια και το ενδιαφέρον.
Στο μεταξύ, τα προφίλ άρχισαν να μοιάζουν μεταξύ τους. Ταξίδια, brunch, καφές, εστιατόρια, κάποιος που δεν παίρνει τον εαυτό του πολύ στα σοβαρά. Όλα συνηθισμένα πράγματα που μπορεί να απολαμβάνει κανείς. Μετά από χιλιάδες προφίλ, όμως, δυσκολευόμουν να διακρίνω τους διαφορετικούς ανθρώπους πίσω από την τόσο γνώριμη παρουσίαση.
Ξέρω ότι και οι γυναίκες έχουν τις δικές τους απογοητεύσεις στις εφαρμογές. Η δική μου εμπειρία δεν εξηγεί των υπολοίπων. Έχω ζήσει σε αρκετές χώρες και το Τορόντο μού φάνηκε ιδιαίτερα δύσκολο στα ραντεβού. Δεν μπορώ όμως να ξεχωρίσω καθαρά πόσο έφταιγε η πόλη, η κουλτούρα, η εφαρμογή ή οι αλλαγές σε μένα.
Τελικά αποφάσισα να αφήσω το Hinge. Ακόμα αναρωτιέμαι για όσους έμειναν μέχρι να γνωρίσουν κάποιον και για όσους έφυγαν ύστερα από χρόνια προσπάθειας. Άλλαξε κάτι όταν σταματήσατε τις εφαρμογές ή ήταν τελικά το επόμενο ταίριασμα εκείνο που προχώρησε;
