Είμαι σαράντα, έχω πάρει διαζύγιο ύστερα από επτά χρόνια γάμου και τώρα ξαναμπαίνω κανονικά στον κόσμο των ραντεβού. Έχω ήδη αρκετά στο μυαλό μου, αλλά να και άλλη μία απορία: τι θα υποθέτουν οι άλλοι όταν βλέπουν τα τατουάζ μου;
Έχω πολλά. Ένα μεγάλο στο στήθος, ολόκληρο το ένα χέρι καλυμμένο, κι άλλα στα πόδια. Μερικά φαίνονται στις φωτογραφίες του προφίλ μου, οπότε όποιος τις κοιτάξει προσεκτικά παίρνει μια ιδέα. Απλώς λίγες φωτογραφίες δεν δείχνουν απαραίτητα πόσο μεγάλο μέρος του σώματός μου καλύπτουν.
Τα αγαπάω όλα. Δεν κοιτάζω κάποιο και αναρωτιέμαι τι μου είχε έρθει τότε. Δεν θέλω να τα αφαιρέσω, ούτε εύχομαι να είχα κάνει άλλες επιλογές. Η αβεβαιότητα αρχίζει όταν σκέφτομαι τι μπορεί να συμπεράνει κάποιος για μένα από αυτές τις επιλογές.
Συγκεκριμένα, φοβάμαι μήπως με βάλει σε μια κατηγορία πριν προλάβουμε να γνωριστούμε: άνθρωπος για να περάσουμε καλά στο κρεβάτι, αλλά όχι για σοβαρή σχέση. Κάποιος που θα είχε ενδιαφέρον για λίγο, αρκεί να μη χρειαστεί ποτέ γνωριμία με την οικογένεια.
Νιώθω κάπως άβολα ακόμα και που το γράφω, γιατί δεν ξέρω αν όντως θα το συναντήσω ή αν το μεγαλώνω στο μυαλό μου. Δεν έχω πίσω μου μια σειρά από ραντεβού όπου μου φέρθηκαν έτσι. Είμαι ακόμα στην αρχή και προσπαθώ να καταλάβω τι να περιμένω.
Καταλαβαίνω απόλυτα ότι σε κάποιον μπορεί απλώς να μην αρέσουν τα τατουάζ. Η έλξη είναι προσωπική υπόθεση. Αυτό που με ενοχλεί είναι η πιθανότητα να με πλησιάζει κάποιος, αλλά ταυτόχρονα να έχει ήδη αποφασίσει πως δεν κάνω για σχέση, μόνο και μόνο επειδή έχω τόσα.
Γι’ αυτό θα ήθελα να ακούσω εμπειρίες από άλλους ανθρώπους με πολλά τατουάζ. Έχετε συναντήσει αυτή τη διάκριση στα ραντεβού; Σας έδειξε ποτέ κάποιος ξεκάθαρα ότι τα τατουάζ σας επηρέασαν τη θέση που ήταν διατεθειμένος να σας δώσει στη ζωή του;
Μου αρέσει η εμφάνισή μου. Απλώς αναρωτιέμαι πόσο συχνά θα χρειάζεται να εξηγώ ότι κάτω από όλα αυτά τα σχέδια υπάρχει κι ένας άνθρωπος.
