Είμαστε μαζί πέντε χρόνια. Εγώ είμαι 29, εκείνος 30, και μέχρι τις τελευταίες μας διακοπές μπορούσα απλώς να χαίρομαι το χέρι του γύρω από τη μέση μου. Τώρα, κάθε φορά που με αγγίζει, αναρωτιέμαι τι παρατηρεί πάνω μου.
Είχαμε πάει κάπου με ζέστη και περνούσαμε τις περισσότερες ώρες στην παραλία. Φορούσα μπικίνι και ήθελα να μαυρίσω λίγο. Μετά τις πρώτες φορές, άρχισα να προσέχω ότι κρατούσε μεγαλύτερη απόσταση. Δεν παίζαμε τόσο στο νερό, δεν μου έπιανε το χέρι ούτε με αγκάλιαζε όσο συνήθως.
Δίπλα μας ήταν ένα ζευγάρι περίπου στην ηλικία μας, ξαπλωμένοι αγκαλιά σε μια πετσέτα. Μου φάνηκαν πολύ γλυκοί και τον ρώτησα γιατί δεν κάναμε κι εμείς το ίδιο. Σήκωσε τους ώμους. Μετά κοίταξα τις άλλες γυναίκες γύρω μας. Μου φαίνονταν πιο αδύνατες και πιο μαυρισμένες από μένα, κι άρχισα να σκέφτομαι μήπως ντρεπόταν που ήταν δίπλα μου.
Αθλούμαι όλη μου τη ζωή. Έχω γυμνασμένο σώμα, απλώς αυτή την περίοδο έχω περισσότερες καμπύλες και οι μηροί μου είναι πιο γεμάτοι από ό,τι συνήθως. Στην αρχή προσπάθησα να πείσω τον εαυτό μου ότι το υπεραναλύω. Το ίδιο βράδυ, όμως, καθώς γυρίζαμε με τα πόδια από το φαγητό, τον ρώτησα γιατί ήταν τόσο απόμακρος στην παραλία.
Αρχικά είπε ότι δεν ήξερε. Όταν τον ρώτησα αν έφταιγε που οι άλλες γυναίκες ήταν πιο όμορφες από μένα, σώπασε. Αρνήθηκε ότι ντρεπόταν για το σώμα μου και είπε ότι εξακολουθούσα να του αρέσω. Τελικά, όμως, παραδέχτηκε ότι με έβρισκε λιγότερο ελκυστική από τις γυναίκες γύρω μας κι ότι αυτό τον είχε κάνει να νιώσει περίεργα και να χαθεί στις σκέψεις του.
Πληγώθηκα πολύ. Μας χάλασε το τέλος του ταξιδιού, αλλά προσπάθησα να το αφήσω πίσω για να μη χαθούν όλες οι διακοπές. Έχουμε επιστρέψει πάνω από μήνα και ακόμα με επηρεάζει.
Στο κρεβάτι, όταν ακουμπάει την κοιλιά μου ή περνάει το χέρι του γύρω από τη μέση μου, σφίγγομαι. Μήπως νιώσει κάτι που δεν του αρέσει; Μήπως με βρει πολύ μαλακή; Αντί να χαλαρώνω κοντά του, περιμένω την επόμενη κρίση του. Η οικειότητα έχει γίνει δύσκολη.
Χθες το βράδυ τού το είπα επιτέλους. Μου απάντησε ότι αγαπάει το σώμα μου. Του είπα ότι το αγαπάει μόνο όταν δεν υπάρχει κάποια πιο αδύνατη τριγύρω. Ήταν σκληρό, αλλά αυτό ακριβώς φοβόμουν όλον αυτόν τον καιρό. Βούρκωσε, ζήτησε συγγνώμη και είπε ότι κατέστρεψε αυτό που είχε.
Άκουσα τη συγγνώμη του. Ακόμα όμως δεν ξέρω πώς να πάψω να περιμένω κριτική κάθε φορά που με αγγίζει. Απλώς αποδέχομαι αυτό που είπε και ζω μ’ αυτό; Πώς θα νιώσω ξανά άνετα μέσα στο σώμα μου όταν είμαι δίπλα του;
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




