Όποτε ρωτάω τι εννοεί ο κόσμος όταν λέει ότι κάποιος «έχει game», παίρνω απαντήσεις σαν να έχω κάνει δύο διαφορετικές ερωτήσεις. Κάποιοι άντρες μιλάνε για άνεση στην κουβέντα, για το αν καταλαβαίνεις ότι υπάρχει ενδιαφέρον και ξέρεις να φλερτάρεις. Οι γυναίκες που ρωτάω συχνότερα περιγράφουν χειρισμό, ειδικά όταν ένας εμφανίσιμος άντρας τον χρησιμοποιεί για να πετύχει κάτι επιφανειακό.
Κι εκεί μπερδεύομαι. Το να καταλαβαίνεις αν μια συζήτηση πηγαίνει καλά μού φαίνεται χρήσιμο. Το να προσπαθείς να κατευθύνεις κάθε αντίδραση του άλλου ακούγεται εξαντλητικό. Πώς καταλήγουν και τα δύο κάτω από την ίδια λέξη; Μιλάμε όντως για την ίδια συμπεριφορά;
Το μπέρδεμα μεγαλώνει επειδή οι άντρες που περιγράφονται ως καλοί σε αυτό φαίνεται πράγματι να προσελκύουν γυναίκες. Απλώς δεν ξέρω ποιο είναι το αίτιο και ποιο το αποτέλεσμα. Αρέσουν επειδή ξέρουν τι να πουν; Ή αυτά που λένε βρίσκουν καλύτερη ανταπόκριση επειδή ήδη αρέσουν; Αν κάποιος είναι ελκυστικός από την αρχή, δύσκολα ξεχωρίζεις την ατάκα από τον άνθρωπο που την είπε.
Μετά υπάρχει και η αυτοπεποίθηση. Το «δούλεψε το game σου» ακούγεται σαν να μιλάμε για μια δεξιότητα που εξασκείται. Πώς μετράς όμως ότι βελτιώθηκες; Χρειάζεται να ανταποκριθεί θετικά μια γυναίκα για να νιώσεις ότι προχωράς; Μπορεί κάποιος να γίνει πιο άνετος, να ακούει καλύτερα και να αντιλαμβάνεται περισσότερα, αλλά και πάλι να μην προκύπτει ερωτικό ενδιαφέρον; Θα λέγαμε ότι βελτιώθηκε ή ότι τελικά δεν το έχει;
Αναρωτιέμαι επίσης πόσο από όλο αυτό χρειάζεται για να έχεις μια καλή ερωτική ζωή. Είναι απλώς ένας βαρύγδουπος τρόπος να πεις «ξεκίνα μια κουβέντα και δείξε ότι ενδιαφέρεσαι»; Ή εννοούν ένα ολόκληρο σύνολο από τακτικές που υποτίθεται ότι πρέπει να μάθω; Γιατί αυτά μου φαίνονται πολύ διαφορετικά πράγματα.
Εκεί που επιστρέφω συνέχεια είναι η ενθάρρυνση. Καταλαβαίνω πώς μια καλή ανταπόκριση μπορεί να σου δώσει αυτοπεποίθηση. Δεν μου είναι τόσο σαφές πώς τη χτίζεις πριν τη ζήσεις. Όταν λοιπόν λένε σε κάποιον να δουλέψει το game του, τι ακριβώς του ζητούν να εξασκήσει;
