Είμαι 20 χρονών, καθολική και έχω αποφασίσει να περιμένω μέχρι τον γάμο για να κάνω σεξ. Μου αρέσει επίσης το φλερτ. Για μένα αυτά συνυπάρχουν μια χαρά, παρόλο που όταν τα εξηγώ όλα μαζί ακούγομαι λίγο σαν να διαβάζω όρους χρήσης.
Θέλω μια σταθερή σχέση. Τον τελευταίο καιρό προσπαθώ επίσης να μη γυρίζει τόσο η ζωή μου γύρω από τους άντρες, ενώ παράλληλα απολαμβάνω τα μηνύματα με φλερτ, που μερικές φορές γίνονται και πιο πονηρά. Ναι, το πρόγραμμα θέλει έναν μικρό συντονισμό.
Στη σχολή μου έχουμε μια ανώνυμη εφαρμογή όπου ανεβάζουμε μιμίδια και ανταλλάσσουμε μηνύματα. Κάποιοι, φυσικά, δεν μπαίνουν αποκλειστικά για τα μιμίδια. Μου αρέσει να πιάνω κουβέντα, να κάνω κομπλιμέντα και να χαίρομαι το ενδιαφέρον. Τα όριά μου όμως είναι ξεκάθαρα: μόνο γραπτά μηνύματα, καθόλου γυμνές φωτογραφίες. Δεν θέλω να κυκλοφορούν τέτοιες εικόνες μου στο διαδίκτυο, όσο κι αν μου αρέσει κάποιος.
Έτσι άρχισα να μιλάω με έναν φοιτητή από την ίδια σχολή και ταιριάξαμε αμέσως. Είχαμε κοινές θρησκευτικές αξίες, κοινά ενδιαφέροντα και πολλή χημεία στην κουβέντα. Ήταν επίσης πολύ όμορφος και γυμνασμένος, πράγμα που προφανώς δεν περιόρισε τον ενθουσιασμό μου.
Κανείς μας δεν θεώρησε ότι ένα βράδυ με μηνύματα σήμαινε πως ξεκινούσαμε σοβαρή σχέση. Όταν καληνυχτιστήκαμε, όμως, θέλαμε και οι δύο να γνωριστούμε περισσότερο. Κι αυτό μου φάνηκε μια όμορφη αρχή.
Το επόμενο πρωί ένιωθα αρκετά άνετα ώστε να του δείξω το πρόσωπό μου και να στείλω μια χαριτωμένη φωτογραφία στον καθρέφτη. Καστανά μαλλιά, καστανά μάτια, γυαλιά: εγώ, που του έγραφα όλο το προηγούμενο βράδυ.
Μου είπε ότι είμαι χαριτωμένη. Και μετά ότι δεν είμαι ο τύπος του ερωτικά. Εκεί κάπως κόπηκε η φόρα μου.
Ξέρω πως επειδή μου αρέσει κάποιος δεν είναι υποχρεωμένος να νιώσει το ίδιο. Με πείραξε όμως που είχαμε τόση χημεία και η γνωριμία φάνηκε να κολλάει μόλις με είδε. Ήμουν πάντα αδύνατη και έχω περάσει ανασφάλειες με το σώμα μου. Ξαναβγήκε εκείνο το συναίσθημα: να μου αρέσουν άντρες που είναι ακριβώς ο τύπος μου και να ανακαλύπτω πως εγώ δεν είμαι ο δικός τους.
Με διαβεβαίωσε ότι είμαι ελκυστική και μου είπε να εμπιστευτώ τον Θεό για τον μελλοντικό μου σύζυγο. Εκτίμησα την πρόθεσή του, αλλά η απογοήτευση παρέμεινε.
Είχα στείλει τη φωτογραφία νιώθοντας όμορφα με τον εαυτό μου. Μέχρι να τελειώσει η κουβέντα, προσπαθούσα να καταλάβω πού είχε πάει αυτό το συναίσθημα.
