Στην αρχή της σχέσης μας, το αγόρι μου χάζευε στο κινητό φωτογραφίες μιας γυναίκας από το τοπικό συγκρότημα με το οποίο έπαιζε από παιδί. Κάθε τόσο σχολίαζε πόσο σέξι ήταν και, ανάμεσα στις φωτογραφίες, με φιλούσε. Η ρομαντική μας στιγμή είχε, απ’ ό,τι φαίνεται, και παρουσίαση διαφανειών.
Έχει μεγαλώσει μέσα στον χώρο της μουσικής κι αυτή η μεγαλύτερή του γυναίκα είναι στη ζωή του εδώ και πολλά χρόνια. Το καταλαβαίνω αυτό. Εκείνο που δυσκολεύτηκα να εκτιμήσω ήταν να με φιλάει ενώ μου έκανε τόσο ενθουσιώδη σχόλια για την εμφάνισή της.
Ένιωσα άβολα, ειδικά όταν έγινε φανερό ότι είχε διεγερθεί. Όταν του είπα πόσο με είχε πειράξει όλο αυτό, επέμεινε ότι η αντίδρασή του οφειλόταν στο ότι φιλούσε εμένα. Με διαβεβαίωσε πως δεν είχε καμία σχέση με τη γυναίκα στις φωτογραφίες.
Τον πιστεύω. Αυτό όμως δεν έκανε την ανάμνηση πιο ευχάριστη. Το ότι, όπως μου είπε, εγώ τον είχα ενθουσιάσει δεν εξηγούσε γιατί έπρεπε εκείνη την ώρα να ακούω τόσα για το πόσο ελκυστική ήταν κάποια άλλη.
Είμαστε πλέον δύο χρόνια μαζί και πρόσφατα πήγε σε μια συναυλία του συγκροτήματος. Κι εκεί μου ξαναήρθαν όλα. Εκείνη παραμένει μέρος αυτού του κύκλου, οπότε υπάρχουν απολύτως συνηθισμένοι λόγοι να τη βλέπει και να της μιλάει. Μόνο που εγώ, μόλις την ακούω, θυμάμαι κατευθείαν το κινητό του.
Δεν πιστεύω ότι σκοπεύει να την κυνηγήσει. Ούτε θέλω να του ορίζω με ποιον θα μιλάει. Παρ’ όλα αυτά, μετά από εκείνη την εμπειρία, ακόμη και το να ξέρω ότι βρίσκεται κοντά της με κάνει να νιώθω άβολα. Θα ήθελα να μπορώ να ακούσω πώς ήταν η συναυλία χωρίς να γυρίζω αμέσως σε εκείνη τη σκηνή.
Περισσότερο με πειράζει ότι ένιωσα πως δεν με σεβάστηκε σε μια στιγμή που αφορούσε τους δυο μας. Μου έδωσε μια εξήγηση και τη δέχτηκα, αλλά η στενοχώρια κράτησε το δικό της αντίγραφο.
Κι έτσι αναρωτιέμαι αν είναι δίκαιο να με αναστατώνει τόσο το ότι της μιλάει. Καταλαβαίνω γιατί υπάρχει στη ζωή του. Απλώς θα προτιμούσα η γνωριμία μου μαζί της να είχε γίνει με αισθητά λιγότερα σχόλια.
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




