Παλιότερα έβλεπα έναν άντρα στο YouTube που μου φαινόταν πολύ χαριτωμένος. Ήταν Ασιάτης, υπέρβαρος, κοντά στα σαράντα και χωρίς σχέση. Δεν τον ήξερα προσωπικά, φυσικά, αλλά μου άρεσε να τον παρακολουθώ. Το λέω γιατί αυτή η έλξη υπήρχε ήδη, πριν από τη βραδιά που τώρα προσπαθώ συνέχεια να εξηγήσω κάπως αλλιώς.
Σε μια έξοδο γνώρισα έναν άντρα από το Καζακστάν, επίσης υπέρβαρο, και ένιωσα μια έλξη που δεν είχα ξαναζήσει έτσι. Ήθελα συνέχεια να βρίσκομαι κοντά του. Δεν μου έχει ξανατύχει να εκδηλώνομαι τόσο έντονα με κάποιον.
Φιληθήκαμε. Δεν έγινε κάτι άλλο και αργότερα κοιμήθηκα δίπλα του, επειδή δεν ήθελα να φύγω. Εκεί κολλάω περισσότερο όταν το ξανασκέφτομαι: ήθελα να μείνω. Εκείνη την ώρα, το να είμαι κοντά του ήταν ακριβώς αυτό που ήθελα.
Όσο ήμασταν έξω, πέρασε ένας άγνωστος και πέταξε ένα σχόλιο για το πώς κατάφερε εκείνος να με ρίξει. Κάποιος που δεν μας ήξερε θεώρησε, δηλαδή, ότι χρειαζόταν εξήγηση το ότι ήμασταν μαζί. Θα ήθελα να πω πως δεν με ένοιαξε καθόλου, αλλά ακόμα το θυμάμαι.
Την επόμενη μέρα ένιωσα ντροπή. Προσπάθησα να πείσω τον εαυτό μου ότι έφταιγε το πολύ ποτό, λες και αυτό θα τα τακτοποιούσε όλα. Μόνο που ήξερα πως μου είχε αρέσει. Το να το βαφτίσω απλώς κάτι που έγινε πάνω στο μεθύσι δεν ταίριαζε με όσα θυμόμουν.
Μετά είδα στο TikTok τον Κινέζο πατέρα κάποιου, επίσης υπέρβαρο, και μου φάνηκε κι εκείνος ελκυστικός. Οπότε ούτε η εξήγηση της μεμονωμένης περίπτωσης στεκόταν πια. Αναγνώρισα αμέσως το ίδιο ενδιαφέρον.
Είμαι 21 και μέχρι τώρα έχω βγει μόνο με λευκούς άντρες. Αυτή η έλξη μού είναι αρκετά καινούργια ώστε να την αμφισβητώ συνέχεια. Δεν τη νιώθω σαν φετίχ, αλλά πάλι ανησυχώ για το τι μπορεί να σημαίνει.
Πιο πολύ με μπερδεύει η διαφορά ανάμεσα στη βραδιά και στο επόμενο πρωί. Μου άρεσε να τον φιλάω. Μου άρεσε να κοιμάμαι δίπλα του. Γιατί προσπαθώ τόσο πολύ να κάνω κάτι που ήθελα να μοιάζει με κάτι για το οποίο πρέπει να ντρέπομαι;
