Είμαι 35, έχω χωρίσει εδώ και δύο χρόνια και, αυτή την περίοδο, δεν θέλω να κυνηγήσω έναν δεύτερο γάμο. Μέχρι εκεί, όλα μου φαίνονται ξεκάθαρα. Μόλις όμως αρχίζω να σκέφτομαι το μέλλον, μου έρχεται η απορία: κι αν αφήσω αυτό το θέμα για μετά τα σαράντα;
Ο προηγούμενος γάμος μου δεν ήταν ιδιαίτερα δύσκολος ούτε τοξικός. Η γυναίκα μου έπαψε να είναι ερωτευμένη μαζί μου και τελικά τραβήξαμε χωριστούς δρόμους. Αυτή είναι η απλή εκδοχή, αλλά είναι και η αλήθεια. Δεν έγινε κάποια τρομερή καταστροφή που με έκανε να απορρίψω τον γάμο γενικά.
Βέβαια, το διαζύγιο αλλάζει το πώς σκέφτεσαι αυτά τα πράγματα. Ο γάμος δεν είναι πια ένα υποθετικό βήμα που βρίσκεται κάπου μπροστά μου. Το έχω κάνει ήδη. Ξέρω ότι μπορείς να φτάσεις εκεί με έναν άνθρωπο και πάλι η σχέση να τελειώσει.
Προς το παρόν, περνάω καλά μόνος μου. Ασχολούμαι με τον εαυτό μου και ζω με τον ρυθμό που μου ταιριάζει. Δεν έχω διάθεση να ψάξω σχέση και δεν θέλω να πιεστώ να την αποκτήσω επειδή πλησιάζουν άλλα γενέθλια.
Θα ήθελα όμως να ακούσω άντρες που παντρεύτηκαν στα σαράντα ή αργότερα. Ήταν πιο δύσκολο να βρείτε κάποια που να σας ταιριάζει; Προέκυψαν δυσκολίες που δεν είχατε φανταστεί και τις καταλάβατε μόνο όταν αρχίσατε να χτίζετε έναν γάμο σε εκείνη τη φάση;
Με ενδιαφέρει επίσης αν το είχατε αποφασίσει ή αν απλώς τότε γνωρίσατε τον άνθρωπό σας. Όταν λέτε ότι χαίρεστε που παντρευτήκατε μετά τα σαράντα, χαίρεστε για την ηλικία που ήσασταν, για τη σύντροφό σας ή και για τα δύο;
Δεν ψάχνω διαβεβαιώσεις ότι έχω άφθονο χρόνο, ούτε προειδοποιήσεις ότι τελειώνει. Θέλω τις καθημερινές λεπτομέρειες: τι λειτούργησε, τι σας ξάφνιασε, τι θα κάνατε αλλιώς. Εμένα τώρα μου ταιριάζει να είμαι μόνος. Αυτό που δεν ξέρω είναι πώς θα βλέπω αυτή την αναμονή αργότερα. Με όσα ξέρετε σήμερα, θα επιλέγατε ξανά να παντρευτείτε στην ίδια ηλικία;
