Τι είναι αυτό που μας τραβάει σε έναν άνθρωπο και τι μας κρατάει κοντά του μέσα σε μια σχέση; Όσο το σκέφτομαι, τόσο μου φαίνεται ότι αυτές μπορεί να είναι δύο διαφορετικές ερωτήσεις.
Στην αρχή, τι σου κεντρίζει το ενδιαφέρον; Η εμφάνιση, η φωνή, ο τρόπος που κυλάει η κουβέντα; Μπορείς συνήθως να πεις «αυτό ήταν», ή απλώς καταλαβαίνεις ότι θέλεις να ξαναδείς τον άλλον και να περάσετε περισσότερο χρόνο μαζί;
Με ενδιαφέρει όμως κι εκείνη η έλξη που δεν εμφανίζεται με την πρώτη. Γίνεται να αρχίσει να σου αρέσει κάποιος αφού πρώτα νιώσεις άνετα μαζί του; Να τον γνωρίζεις όλο και καλύτερα και, χωρίς να υπήρχε ιδιαίτερη σπίθα στην αρχή, κάποια στιγμή να τον δεις αλλιώς;
Και μετά, όταν πια είστε μαζί, τι συντηρεί αυτό το συναίσθημα; Το καινούργιο δεν γίνεται να παραμένει για πάντα καινούργιο. Τι παίρνει τη θέση του; Το ότι ο άνθρωπός σου σε καταλαβαίνει σε κάνει να τον θέλεις περισσότερο; Το κοινό χιούμορ; Η τρυφερότητα, το να έχει ο καθένας τον χώρο του, η προσπάθεια που συνεχίζετε να κάνετε; Ή είναι όλα αυτά μαζί, σε μια ισορροπία που δυσκολεύεσαι να περιγράψεις μέχρι να αρχίσει να λείπει κάτι;
Αναρωτιέμαι επίσης πώς ξεχωρίζετε την έλξη από τα υπόλοιπα όμορφα μιας σχέσης. Μπορεί να περνάς υπέροχα με κάποιον, να τον εμπιστεύεσαι και να νοιάζεσαι βαθιά γι’ αυτόν. Τι είναι εκείνο που κάνει αυτό που νιώθεις ερωτικό; Πού βρίσκεται για σένα η διαφορά;
Δεν θεωρώ ότι υπάρχει ένα συστατικό που λειτουργεί για όλους. Ούτε ότι, επειδή κάποιος είναι καλός σύντροφος, θα υπάρχει αναγκαστικά και χημεία. Ίσα ίσα, αυτό που μου κινεί την περιέργεια είναι ότι δεν υπάρχει μια τόσο καθαρή απάντηση.
Αν σκεφτείς έναν άνθρωπο που συνέχισε να σε τραβάει με τον καιρό, τι ήταν αυτό που σε έφερνε όλο και πιο κοντά του; Το ίδιο πράγμα που σου άρεσε εξαρχής ή κάτι που στην αρχή δεν μπορούσες καν να ξέρεις γι’ αυτόν;
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




