Έχω αρχίσει πρόσφατα να βγαίνω με κάποιον και η λέξη που μου έρχεται συνέχεια είναι «ηρεμία». Ακούγεται κάπως παράξενο για την αρχή μιας σχέσης, ειδικά όταν ο άνθρωπος που έχεις απέναντί σου σε κάνει συγχρόνως να τον θαυμάζεις τόσο.
Έτσι όμως νιώθω. Μαζί του είμαι άνετα. Το να περνάμε χρόνο οι δυο μας βγαίνει φυσικά, χωρίς κόπο, και υπάρχει μια οικειότητα που δυσκολεύομαι να περιγράψω. Το πιο κοντινό που μπορώ να πω είναι ότι μοιάζει σαν να γνωριζόμαστε όλη μας τη ζωή. Ξέρω πόσο γλυκανάλατο ακούγεται. Παραμένει όμως η πιο ακριβής περιγραφή που έχω.
Είναι διαφορετικό από τις προηγούμενες σχέσεις μου, απλώς το κατάλαβα πιο εύκολα απ’ όσο μπορώ να το εξηγήσω. Μπορώ να περιγράψω πόσο άνετα αισθάνομαι. Μπορώ να πω πόσο μου αρέσει. Εκεί που κολλάω είναι στο πώς γίνεται να συνυπάρχουν όλα αυτά τόσο αβίαστα, ενώ είμαστε ακόμα στην αρχή.
Κάπως έτσι άρχισα να σκέφτομαι το «όταν το ξέρεις, το ξέρεις». Το έχω ακούσει πολλές φορές, αλλά τώρα θέλω περισσότερες λεπτομέρειες. Τι ακριβώς ήξεραν όσοι το λένε; Ότι ήθελαν να ξαναβγούν με τον άλλον; Ότι αυτός ο άνθρωπος θα γινόταν σημαντικός για εκείνους; Ή ότι ήθελαν να περάσουν μαζί του όλη τους τη ζωή;
Μου φαίνονται διαφορετικά πράγματα, με διαφορετικό βαθμό σιγουριάς. Αναρωτιέμαι αν για κάποιους ήρθαν όλα μαζί ή αν, όσο περνούσε ο καιρός, καταλάβαιναν καλύτερα τι ένιωθαν στην αρχή. Όταν ξέρεις ήδη πώς εξελίχθηκε μια σχέση, ίσως είναι ευκολότερο να αναγνωρίσεις τη σημασία εκείνων των πρώτων ημερών.
Θα ήθελα να ακούσω γυναίκες που είναι ευτυχισμένες σε μακροχρόνιες σχέσεις ή γάμους. Η αρχή ήταν γεμάτη ένταση και ενθουσιασμό; Σας φάνηκε αμέσως διαφορετική από κάθε προηγούμενη εμπειρία; Ή υπήρχε απλώς μια άνεση που χαιρόσασταν, χωρίς να ξέρετε ακόμα πού θα σας πήγαινε;
Εγώ είμαι ακόμα μέσα σε αυτό το καινούργιο. Χαίρομαι που νιώθω τόσο καλά μαζί του και προσπαθώ να βρω λόγια για κάτι που δεν μου είναι γνώριμο. Εσείς αναγνωρίσατε αυτή την ηρεμία από νωρίς ή καταλάβατε τη σημασία της αργότερα;
