Θα κάνατε σχέση με μια γυναίκα που είχε μπλεχτεί εν γνώσει της με κάποιον ήδη δεσμευμένο; Εγώ χρειάστηκε να απαντήσω στην πράξη. Χώρισα με μια πρώην μου όταν έμαθα ότι είχε υπάρξει το τρίτο πρόσωπο σε μια τέτοια σχέση.
Το «εν γνώσει της» είναι το βασικό για μένα. Αν της είχαν πει ψέματα και πίστευε ότι ο άλλος ήταν ελεύθερος, θα μιλούσαμε για διαφορετική περίπτωση. Εδώ όμως ήξερε ότι ο άνθρωπος που έβλεπε ήταν παντρεμένος ή σε σχέση και παρ’ όλα αυτά συνέχισε. Αυτό ήταν που δεν μπορούσα να προσπεράσω.
Όταν το έμαθα, άλλαξε το πώς την έβλεπα. Έχασα το ενδιαφέρον μου, αλλά άλλαξε και ο σεβασμός που ένιωθα για εκείνη. Το δεύτερο μου είναι πιο δύσκολο να το παραδεχτώ. Δεν έχω κάποια πιο ήπια εκδοχή της αντίδρασής μου να περιγράψω. Από τη στιγμή που το ήξερα, δεν μπορούσα να συνεχίσω να αισθάνομαι όπως πριν.
Καταλαβαίνω ότι έτσι μια επιλογή από το παρελθόν κάποιου γίνεται για μένα λόγος να τελειώσει μια σχέση στο παρόν. Γι’ αυτό ακριβώς το συζητάω. Ξέρω ποια ήταν η δική μου αντίδραση. Δεν ξέρω πώς βλέπουν οι άλλοι αυτό το κριτήριο.
Θα το θεωρούσατε σημαντικό όταν επιλέγετε σύντροφο; Θα μπορούσατε να ακούσετε μια τέτοια ιστορία και να συνεχίσετε τη σχέση χωρίς να σας επηρεάζει; Με ενδιαφέρει η διαφορά, γιατί εγώ δυσκολεύομαι να ξεχωρίσω το ότι ήξερε και επέλεξε να συνεχίσει από την εικόνα που έχω για την ίδια.
Η σχέση τελείωσε. Αυτό που ακόμα αναρωτιέμαι είναι αν το να μη θέλω να είμαι με κάποια που υπήρξε συνειδητά το τρίτο πρόσωπο είναι υπερβολικά αυστηρό κριτήριο ή απλώς ένα όριο που δεν θέλω να μετακινήσω.
