Το αγόρι μου θέλει να χωρίσουμε, κι εγώ σκέφτομαι μήπως μπορούμε να το βάλουμε στο ημερολόγιο για μετά τις διακοπές. Το ταξίδι είναι στις αρχές Ιανουαρίου και το έχουμε ήδη κανονίσει. Από όλα όσα έχουμε να συζητήσουμε, αυτό τουλάχιστον έχει ημερομηνία.
Εγώ είμαι 30, εκείνος 32, και είμαστε μαζί δυόμισι χρόνια. Μετακόμισε στο σπίτι μου πριν από σχεδόν ενάμιση χρόνο. Την περασμένη εβδομάδα τον ένιωθα κάπως απόμακρο και τον ρώτησα πώς νιώθει για εμάς. Μου είπε ότι δεν ήταν σίγουρος για το μέλλον μας. Μετά έφυγε για μια εβδομάδα με την οικογένειά του. Είχα διαλέξει εξαιρετική στιγμή να ανοίξω μια κουβέντα που δεν προλαβαίναμε να τελειώσουμε.
Όταν γύρισε, μου είπε ότι είχαμε πράγματα να συζητήσουμε, αλλά ζήτησε να το αφήσουμε για λίγο. Το επόμενο πρωί μιλήσαμε και μου είπε ουσιαστικά ότι θέλει να χωρίσουμε. Με αγαπάει ακόμα, αλλά φοβάται πως θέλουμε διαφορετικά πράγματα. Φαντάζεται ότι κάποια στιγμή ο ένας μας θα κάνει μια υποχώρηση και μετά θα το κρατάει μέσα του και θα κατηγορεί τον άλλον. Θέλει να το λήξουμε πριν φτάσουμε εκεί. Είχα μια ολόκληρη εβδομάδα να φανταστώ τι θα άκουγα. Όταν το άκουσα, με διέλυσε.
Από τότε μου δίνει χώρο. Παράλληλα, μου έχει μαγειρέψει και, όταν παραγγέλνει, με ρωτάει τι θέλω κι εγώ. Χτες το βράδυ τον ρώτησα αν έπαιξε ρόλο κι ένα προσωπικό θέμα μεταξύ μας. Το σκέφτηκε λίγο και μου είπε πως ναι. Ήξερε πώς ένιωθε, αλλά μόλις τον ρώτησα κατάλαβε τι σχέση είχε το ένα με το άλλο. Έχω δεχτεί ότι πάμε προς χωρισμό. Ακόμα τα πάμε καλά, κι είναι περίεργο να προσπαθείς να χωνέψεις τον χωρισμό την ώρα που ο άνθρωπός σου φροντίζει να έχεις βραδινό.
Σκέφτομαι συνέχεια μήπως του προτείνω να μείνουμε μαζί στις γιορτές, να πάμε το ταξίδι και να χωρίσουμε όταν γυρίσουμε. Θα περάσουμε λίγο χρόνο μαζί όσο ακόμα μας αρέσει η παρέα ο ένας του άλλου, κι εκείνος θα έχει χρόνο να βρει πού θα μείνει. Το έχει κάνει κανείς αυτό; Να συμφωνήσει από πριν πότε τελειώνει η σχέση και να πάει κανονικά διακοπές; Ακόμα δεν τον έχω ρωτήσει.
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




