Την είχα γνωρίσει πριν από λίγο καιρό στο γυμναστήριο. Όταν την ξαναπέτυχα, ρωτούσε πού μπαίνουν οι δίσκοι για τα βάρη και ζοριζόταν λίγο να σηκώσει έναν. Τη βοήθησα και μετά κάναμε εκείνο το μικρό τεστ για να δούμε αν θυμόμασταν ο ένας το όνομα του άλλου. Το δικό μου το θυμόταν. Καλή αρχή για μια κουβέντα που ξεκίνησε με το συμμάζεμα των βαρών.
Μιλήσαμε λίγο. Τη ρώτησα πόσο χρονών είναι, μου είπε και της είπα κι εγώ τη δική μου ηλικία. Μετά της είπα «Πάμε για φαγητό κανένα βράδυ;» Είχα ήδη βγάλει το κινητό για να σημειώσω το νούμερό της, όταν μου είπε ότι θα μου το έδινε την επόμενη φορά που θα βλεπόμασταν.
Είπα «εντάξει», έβαλα το κινητό στην τσέπη και γύρισα στην προπόνησή μου. Είχα δείξει ότι ενδιαφέρομαι. Μπορούσα να το αφήσω εκεί και, αν ήθελε, να το ξαναφέρει εκείνη στην κουβέντα.
Εσείς πώς θα το ακούγατε; Αν κάποιος στο γυμναστήριο σας έλεγε ότι θα σας δώσει το νούμερό του την επόμενη φορά, θα το παίρνατε κατά γράμμα ή θα σκεφτόσασταν ότι βρήκε έναν ευγενικό τρόπο να γυρίσει στην προπόνησή του;
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




