Έχω αρχίσει να αναρωτιέμαι πότε έγινε τόσο παράξενο αυτό που μου αρέσει. Θέλω τρυφερό σεξ, χωρίς σκληρότητα, και δεν με ενδιαφέρει ο υποτακτικός ρόλος. Κι όμως, με τόσους από τους άντρες που γνωρίζω να θέλουν κάτι πιο άγριο, νιώθω λες και έγινε κάποια αλλαγή και ξέχασαν να με ενημερώσουν.
Πίεση στον λαιμό, τράβηγμα μαλλιών, χαστούκια — όλο τα ίδια ενδιαφέροντα ακούω. Όταν λέω ότι τα θέλει το 99% όσων συναντώ, το λέω από κούραση. Δεν έχω κάνει έρευνα ούτε έχω στοιχεία. Απλώς αυτή η ασυμφωνία έχει επαναληφθεί αρκετές φορές ώστε να μου έχει μείνει η αίσθηση πως δεν βρίσκω άνθρωπο με τον οποίο να ταιριάζουμε.
Παλιά πίστευα ότι το πιο απλό, ήπιο σεξ ήταν αρκετά συνηθισμένο και ότι κάποιοι άνθρωποι προτιμούσαν πιο ιδιαίτερα πράγματα. Μπορεί όμως αυτό να ήταν απλώς το περιβάλλον που γνώριζα τότε. Μπορεί τώρα να πέφτω συνεχώς σε άντρες που έχουν άλλες προτιμήσεις από τις δικές μου. Δεν μπορώ να ξέρω αν έχει αλλάξει κάτι γενικότερα ή αν έχει γίνει απελπιστικά μονότονη η δική μου εμπειρία.
Αυτό που ξέρω είναι ότι έχω περάσει μια δεκαετία χωρίς σχέση και χωρίς σεξ. Είναι πολύς καιρός να σου λείπει η οικειότητα και συγχρόνως να αισθάνεσαι ότι ο τρόπος με τον οποίο θα ήθελες να τη ζήσεις βρίσκεται τόσο δύσκολα.
Με απογοητεύει ιδιαίτερα όταν βλέπω ότι ο άλλος έχει όρεξη, αλλά για κάτι που εγώ δεν θέλω. Το ενδιαφέρον του δεν αρκεί για να ταιριάξουμε. Κι όσο κι αν εύχομαι να βρω κάποιον με πιο κοντινά γούστα, η επιθυμία από μόνη της δεν λύνει τίποτα.
Δεν περιμένω να αρέσουν σε όλους τα ίδια. Θέλω απλώς να μη νιώθω εξαίρεση επειδή απολαμβάνω την τρυφερότητα, χωρίς να χρειάζεται να προστεθεί κάτι πιο έντονο. Ελπίζω όλο αυτό να αφορά μόνο τον μικρό κύκλο των δικών μου γνωριμιών. Το συναντάτε κι άλλοι; Από τους άντρες που γνωρίζετε και θέλουν σεξ, πόσοι θέλουν να είναι τρυφερό;
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




