Έχω μια σχέση από απόσταση με μια γυναίκα, στην οποία έχουμε συμφωνήσει ρόλους κυριαρχίας και υποταγής, με εμένα να παίρνω τον κυρίαρχο ρόλο. Εκείνη μένει με τον σύντροφό της. Εκείνος ξέρει για τη σχέση μας, νιώθει άνετα μ’ αυτήν και μάλιστα του αρέσει που μιλάμε. Όλοι γνωρίζουν τι συμβαίνει.
Η απόσταση είναι που με κάνει να αναρωτιέμαι πώς θα μπορούσε να λειτουργήσει αυτό στην καθημερινότητα. Θα ήθελα να της αναθέτω κάποιες μικρές αποστολές που να εκφράζουν τη δυναμική που έχουμε συμφωνήσει, ακόμη κι όταν δεν είμαστε στον ίδιο χώρο. Ως τώρα έχουμε βάλει πολύ λίγα όρια, οπότε προσπαθώ να καταλάβω τι μορφή θα μπορούσαν να πάρουν.
Ένα μέρος αυτού που ψάχνω είναι να υπάρχει μια σταθερή δομή στον ρόλο της υποταγής, κάτι που να δίνει στους ρόλους μας παρουσία και πέρα από τις συζητήσεις μας. Το πιο σύνθετο είναι ότι θα ήθελα αυτή η αίσθηση, πως εγώ παίρνω την πρωτοβουλία, να υπάρχει και όταν είναι μαζί με τον σύντροφό της.
Μέσα σ’ αυτή τη δυναμική με ελκύει και η ιδέα ότι παίρνω συμβολικά τη θέση του. Εκείνος είναι σύμφωνος με τη σχέση μας, αλλά αυτό από μόνο του δεν μου λέει πώς θα ένιωθε με κάθε συγκεκριμένη αποστολή μέσα στο κοινό τους σπίτι.
Αυτό λοιπόν αναρωτιέμαι: τι είδους αποστολές, συμφωνημένες από όλους όσοι εμπλέκονται, θα μπορούσαν να κρατούν αυτή την αίσθηση ζωντανή από μακριά, ακόμη κι όταν εκείνη βρίσκεται με τον σύντροφό της;
