Είμαι 23 και έχω βγει δύο ραντεβού με μια κοπέλα 21 χρονών που γνώρισα στο Bumble. Κανένα από τα δύο δεν ήταν ακριβώς θρίαμβος, αλλά συνεχίζουμε να μιλάμε και σήμερα θα βγούμε για τρίτη φορά. Προφανώς η σειρά είχε αρκετό ενδιαφέρον για να πάρει κι άλλο επεισόδιο.
Εκείνη είναι περισσότερο σοβαρή παρά εκδηλωτική στο φλερτ, οπότε δυσκολεύομαι να καταλάβω πώς πηγαίνει το πράγμα. Από τον τρόπο που μιλάει και φέρεται έχω αρχίσει να αναρωτιέμαι μήπως όλα αυτά είναι κάπως καινούργια για εκείνη. Αλλά είναι μόνο εντύπωσή μου. Δεν έχουμε συζητήσει ούτε για προηγούμενες σχέσεις ούτε για την εμπειρία μας στα ραντεβού.
Ήθελα να πάω σιγά σιγά και να της δώσω χώρο, γι’ αυτό μέχρι τώρα έχουμε μείνει σε ένα φιλί στο μάγουλο. Μου αρέσει και θα ήθελα να έρθουμε λίγο πιο κοντά. Απλώς δεν ξέρω αν αυτό που νιώθω ως αμηχανία έχει να κάνει με απειρία, με έναν πιο κλειστό χαρακτήρα ή με το συνηθισμένο μπέρδεμα δύο ανθρώπων που γνωρίστηκαν σε εφαρμογή.
Το ενθαρρυντικό είναι ότι συνεχίζουμε να μιλάμε και θέλουμε να ξαναβρεθούμε. Το λιγότερο βοηθητικό είναι ότι κανείς μας δεν συνοδεύεται από υπότιτλους.
Σκέφτομαι να τη ρωτήσω ευθέως για την εμπειρία της. Ίσως έτσι την καταλάβω καλύτερα, αλλά μπορεί και να μετατρέψω άθελά μου το τρίτο ραντεβού σε συνέντευξη με συμπλήρωση ιστορικού. Εδώ δεν έχουμε πιάσει ακόμα χαλαρά την κουβέντα για το παρελθόν μας.
Αυτό σκέφτομαι λοιπόν πριν βρεθούμε σήμερα: μια τέτοια ερώτηση θα μας βοηθούσε να μιλήσουμε πιο άνετα για το να έρθουμε κοντά ή θα την έφερνα σε δύσκολη θέση για κάτι που εγώ απλώς υποθέτω;
