Πάντα αφαιρούσα όλες τις τρίχες από την ευαίσθητη περιοχή. Έτσι έχω συνηθίσει το σώμα μου εδώ και τόσο καιρό, που μέχρι πρόσφατα δεν σκεφτόμουν καν κάποια άλλη επιλογή. Τώρα όμως μου έχει μπει η ιδέα να αφήσω λίγες να μεγαλώσουν. Ίσως απλώς να τις κρατάω περιποιημένες και κοντές. Μια μικρή αλλαγή, δηλαδή, που περιπλέκεται μόλις αρχίσω να φαντάζομαι πώς θα τη δει κάποιος άλλος.
Σκέφτομαι, ας πούμε, την πρώτη φορά που θα βρεθώ με έναν άντρα και αμέσως αναρωτιέμαι αν θα του κακοφανεί. Θα το βρει λιγότερο ελκυστικό; Θα του φανεί κάπως αηδιαστικό; Δεν έχει συμβεί κάτι συγκεκριμένο που να μου έχει αφήσει αυτή την ανησυχία. Προσπαθώ να προλάβω μια αντίδραση που υπάρχει μόνο στο κεφάλι μου.
Αυτό με ενοχλεί περισσότερο: πόσο γρήγορα περνάω από το «θέλω να το δοκιμάσω» στο «μήπως θα πρέπει να το εξηγήσω;». Δεν πάω να κάνω κάποια μεγάλη δήλωση. Μια συνήθεια σκέφτομαι να αλλάξω. Κι όμως, έχω ήδη φανταστεί τη στιγμή που θα το προσέξει και θα προσπαθώ να καταλάβω από το πρόσωπό του τι σκέφτεται.
Μάλλον έχει βάλει και το πορνό το χεράκι του. Έχω δει τόσα σώματα χωρίς καθόλου τρίχες, που μερικές φορές αυτή η εικόνα μοιάζει με προϋπόθεση. Ξέρω πως δείχνει μόνο ένα πολύ περιορισμένο κομμάτι της πραγματικότητας. Άλλο όμως να το ξέρεις κι άλλο να νιώθεις άνετα δοκιμάζοντας κάτι διαφορετικό.
Το πιο παράξενο είναι ότι δεν ξέρω ακόμη αν θα αρέσει καν σε μένα. Μπορεί να μου αρέσουν λίγες κοντές τρίχες, μπορεί τελικά να προτιμήσω ό,τι έκανα τόσα χρόνια. Δεν έχω προλάβει να το διαπιστώσω και έχω ήδη βάλει έναν υποθετικό άντρα στη μέση.
Προς το παρόν το σκέφτομαι: να τις αφήσω λίγο, να τις περιποιηθώ και να δω πώς νιώθω. Απλώς θα ήθελα, την πρώτη φορά με κάποιον, να μπορώ να χαρώ μια επιλογή που μου αρέσει, χωρίς να αναρωτιέμαι όλη την ώρα αν εκείνος θα προτιμούσε κάτι άλλο.
