Μιλούσα με το αγόρι μου στο σούπερ μάρκετ, όταν κάποια στιγμή κατάλαβα ότι είχα χάσει το κοινό μου. Μια άλλη γυναίκα τού είχε τραβήξει την προσοχή και, απ’ ό,τι φάνηκε, αυτά που έλεγα μπορούσαν να περιμένουν λίγο.
Το βλέμμα του ξεκίνησε από το μπουφάν της και κατέβηκε μέχρι τα οπίσθιά της. Κράτησε πάνω από τρία δευτερόλεπτα. Γενικά, τρία δευτερόλεπτα δεν είναι τίποτα. Όταν όμως στέκεσαι δίπλα στον άνθρωπο που χαζεύει κάποια άλλη, προλαβαίνεις άνετα να παρακολουθήσεις όλη τη διαδρομή.
Κι εγώ ήμουν ακριβώς εκεί. Δίπλα του. Και συνέχιζα να μιλάω. Είχα, δηλαδή, εξαιρετική θέση για κάτι που καθόλου δεν ήθελα να δω.
Ξέρω ότι οι άντρες προσέχουν άλλες γυναίκες. Κι εγώ παρατηρώ ανθρώπους γύρω μου. Δεν αποκτάς μαζί με τη σχέση και ειδικά γυαλιά που θολώνουν όλους τους υπόλοιπους. Άσε που με τέτοια γυαλιά θα δυσκολευόσουν αρκετά να βρεις και το σωστό ταμείο.
Άλλο όμως να ξέρεις γενικά ότι ο σύντροφός σου μπορεί να βρει κάποια άλλη ελκυστική κι άλλο να τον βλέπεις να την κοιτάζει από πάνω μέχρι κάτω ενώ του μιλάς. Εκεί δεν μιλάμε πια για μια αφηρημένη σκέψη. Συμβαίνει μπροστά σου και περιμένεις να ξαναγυρίσει η προσοχή του στην κουβέντα σας.
Αυτό με πείραξε περισσότερο: πόσο φανερά έγινε, στη μέση της συζήτησης. Δεν χρειαζόταν να σχολιάσει ότι του άρεσε. Το βλέμμα του είχε φροντίσει να με ενημερώσει.
Τώρα αναρωτιέμαι μήπως δίνω υπερβολική σημασία σε λίγα δευτερόλεπτα μέσα σε ένα σούπερ μάρκετ. Εκείνος ίσως το έλεγε μια απλή ματιά. Από εκεί που στεκόμουν εγώ, πάντως, η ματιά είχε κάνει ολόκληρη περιήγηση.
Εσείς θα νιώθατε ότι το αγόρι σας δεν σας σέβεται αν χάζευε έτσι κάποια άλλη ενώ στεκόσασταν ακριβώς δίπλα του;
