Τη γνώρισα σε μια εκδρομή στην Ασία, επειδή νόμιζα πως ήταν Αμερικανίδα. Μέχρι να μου πει ότι είχα πέσει έξω, είχαμε ήδη πιάσει κουβέντα και τα πηγαίναμε μια χαρά. Περάσαμε μαζί την υπόλοιπη εκδρομή και το ίδιο απόγευμα βρεθήκαμε για φαγητό. Για γνωριμία που ξεκίνησε με λάθος υπόθεση, καλά πήγε.
Στο δείπνο είχα αρχίσει να σκέφτομαι ότι μου άρεσε. Τη βρήκα όμορφη, είχε ενδιαφέρον η κουβέντα μαζί της, και αναρωτιόμουν αν το ένιωθε κι εκείνη. Κάπου εκεί μου είπε πως είχε απογοητευτεί λίγο με τα ραντεβού και πως τελευταία δεν την είχε τραβήξει κανείς. Το πήρα όπως μου το είπε και συνέχισα να απολαμβάνω τη βραδιά.
Κλείσαμε την ίδια εκδρομή για την επόμενη μέρα. Μόνο που μέναμε σε διαφορετικά ξενοδοχεία, οπότε καταφέραμε να κανονίσουμε να πάμε μαζί και να καταλήξουμε σε διαφορετικά λεωφορεία. Με βρήκε όταν φτάσαμε και κάναμε πάλι παρέα. Στο τέλος την περίμενα δίπλα στα λεωφορεία για να την αποχαιρετήσω. Το επόμενο πρωί έφευγε για τον επόμενο σταθμό του ταξιδιού της, αλλά μου είπε ότι θα μου έστελνε μήνυμα για να ξαναβρεθούμε αργότερα.
Και όντως βρεθήκαμε. Πήγαμε πάλι για φαγητό κι ύστερα εκείνη πήγε να συναντήσει κάτι άλλους κι εγώ γύρισα στο ξενοδοχείο. Την επομένη, αφού είχε φύγει, σκεφτόμουν αν έπρεπε να της γράψω. Συνήθως θα το κρατούσα για μένα. Μένουμε σε διαφορετικές χώρες και τα ταξίδια μας είχαν ήδη πάρει άλλη κατεύθυνση. Ήθελα όμως να της πω ότι χάρηκα που τη γνώρισα.
Της έγραψα τελικά πως μου είχε κάνει ένα μικρό κλικ, πως τη βρήκα ενδιαφέρουσα, δημιουργική και γοητευτική. Της είπα ότι το εννοούσα σαν κομπλιμέντο και ότι δεν περίμενα τίποτα από εκείνη. Δεν απάντησε. Τελικά γίνεται να μην περιμένεις τίποτα, να το εννοείς, και πάλι να κοιτάς το κινητό σου.
Μπορεί απλώς να της άρεσε η παρέα μου. Κι εμένα μου άρεσε η δική της, και ελπίζω το μήνυμα να μη χρωμάτισε κάπως άβολα εκείνες τις δύο μέρες εκ των υστέρων. Όταν περνάς τόσο ωραία με κάποιον και σε λίγο ο καθένας θα πάρει τον δρόμο του, του λες ότι σου αρέσει ή μένεις στο «χάρηκα που σε γνώρισα»;
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




