Πώς θα μου φαινόταν αν το ταίρι μου ήθελε να μάθει να μου φτιάχνει τα μαλλιά ή να μου κάνει πλεξούδες; Μάλλον η πρώτη μου αντίδραση θα εξαρτιόταν από το πώς θα το έλεγε. Το «θα ήθελα να μάθω» έχει μια γλύκα. Το «έχω μερικές ιδέες» ίσως χρειαζόταν λίγη παραπάνω συζήτηση.
Μου αρέσει που είναι κάτι τόσο απλό και καθημερινό. Να ενδιαφέρεται για μια μικρή συνήθεια της μέρας μου και να θέλει να συμμετέχει, χωρίς να υπάρχει κάποια ιδιαίτερη αφορμή. Απλώς να βάζει υποψηφιότητα για βοηθός στα μαλλιά, μια θέση με ασαφές ωράριο και αρκετούς κόμπους.
Βέβαια, μπορώ να με φανταστώ να νιώθω και λίγη αμηχανία που το κεφάλι μου θα γίνει πεδίο εξάσκησης. Άλλο το να θέλεις να κάνεις μια πλεξούδα κι άλλο το να ξέρεις πώς γίνεται. Η τρυφερή πρόθεση θα μετρούσε, αλλά στην πράξη θα εκτιμούσα πολύ και ένα απαλό χέρι.
Παρ’ όλα αυτά, αν ήθελα τη βοήθεια, νομίζω πως θα έβρισκα την πρόταση πολύ γλυκιά. Και η όποια αμηχανία θα ήταν μέρος του να μαθαίνει κάτι μαζί μου, με εμένα εκεί να μπορώ να πω τι με βολεύει, τι τραβάει και πότε χρειάζεται μια παύση.
Αυτή είναι η αντίδραση που φαντάζομαι ότι θα είχα. Εσείς τι θα λέγατε αν σας το ζητούσε το ταίρι σας; Ένα αμέσως «ναι», μια δοκιμαστική πλεξούδα με επιφύλαξη ή ένα τρυφερό «σ’ αγαπώ, αλλά το πίσω μέρος του κεφαλιού μου θα το αναλάβω εγώ»;
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




