Το αγόρι μου με ρώτησε αν μπορεί να πηγαίνει μια συνάδελφό του στη δουλειά με το αυτοκίνητο. Είπα όχι, με τίποτα. Εκείνη φεύγει από το σπίτι της και, απ’ ό,τι φαίνεται, δεν θα έχει τρόπο να πηγαίνει στη δουλειά. Καταλαβαίνω ότι χρειάζεται βοήθεια. Μόνο που πριν από έξι μήνες εκείνος μετέφερε μια άλλη συνάδελφο, κι εγώ βρέθηκα να διαβάζω μηνύματα με φλερτ ανάμεσά τους.
Είμαστε και οι δύο 29 και είμαστε μαζί πάνω από δύο χρόνια. Κάποτε μια τέτοια ερώτηση θα αφορούσε απλώς μια εξυπηρέτηση. Τώρα, όσο κι αν πρόκειται για άλλη γυναίκα, δεν μπορώ να ακούσω το αίτημά του χωρίς να θυμηθώ τι έγινε την προηγούμενη φορά.
Εκείνος ορκίζεται πως με την πρώτη συνάδελφο δεν έγινε τίποτα σωματικό. Εγώ ξέρω τι έγραφαν τα μηνύματα. Και το αφεντικό του επιβεβαίωσε ότι υπήρχε φλερτ στη δουλειά. Δεν χρειάζεται να υποθέσω ότι προχώρησαν παραπέρα για να με έχει πληγώσει αυτό που είδα.
Η καινούργια συνάδελφος, από όσο γνωρίζω, δεν μου έχει κάνει τίποτα. Δεν ξέρω τις λεπτομέρειες για το σπίτι της και δεν θέλω να κάνω υποθέσεις. Μπορεί πράγματι να χρειάζεται απλώς κάποιον να τη μεταφέρει. Με δυσκολεύει που το δικό μου όχι επηρεάζει μια γυναίκα που δεν ευθύνεται για όσα έγιναν μεταξύ μας.
Αναγνωρίζω επίσης ότι με ρώτησε. Δεν άρχισε τις διαδρομές και μου το ανακοίνωσε μετά. Αυτό έχει τη σημασία του. Αλλά για να νιώθω πως μετράει η γνώμη μου, πρέπει να υπάρχει χώρος και για μια απάντηση που δεν του αρέσει.
Μπορώ να φανταστώ πώς ακούγεται από τη δική του πλευρά: θέλει να βοηθήσει μια συνάδελφο κι εγώ του το αρνούμαι εξαιτίας όσων έγιναν με κάποια άλλη. Από τη δική μου πλευρά, όμως, ο οδηγός παραμένει ο ίδιος. Το ότι αλλάζει η γυναίκα στο διπλανό κάθισμα δεν μου εξηγεί τι θα κάνει εκείνος διαφορετικά αυτή τη φορά.
Αν πω ναι, θα δεχτώ μια κατάσταση που μοιάζει πολύ με εκείνη που με πλήγωσε, ενώ ακόμη δεν του έχω εμπιστοσύνη. Αν επιμείνω στο όχι, μένουμε να διαφωνούμε για το τι είναι λογικό να του ζητάω. Δεν μου αρέσει να έχω λόγο στο αν ένας άλλος ενήλικας θα προσφέρει μια διαδρομή. Αλλά ούτε μπορώ να πω αβίαστα ναι μόνο και μόνο επειδή θα βόλευε να είχαμε ξεπεράσει το προηγούμενο.
Εκείνος έχει θυμώσει με την άρνησή μου. Κι εγώ μένω στο ότι, έξι μήνες μετά από εκείνα τα μηνύματα, περίμενε να νιώθω άνετα με αυτή την ερώτηση.
