Το να δω έναν άντρα και να σκεφτώ ότι είναι ωραίος το έχω. Το να του το πω, απ’ ό,τι φαίνεται, θέλει άλλη ειδικότητα. Είμαι 30, έχω σβήσει όλες τις εφαρμογές γνωριμιών και προσπαθώ να γνωρίσω κάποιον από κοντά ή μέσα από τα social. Μέχρι εδώ καλά. Στο πρώτο μήνυμα κολλάω.
Έχω βρει άντρες που μου αρέσουν και μένουν σχετικά κοντά. Ακολουθούμε ο ένας τον άλλον, οπότε δεν θα εμφανιστώ εντελώς από το πουθενά. Κάπως με έχουν προσέξει. Το πώς ακριβώς, βέβαια, δεν το έχουμε διευκρινίσει.
Το να σε ακολουθεί κάποιος είναι μια βολικά αόριστη ένδειξη ενδιαφέροντος. Μπορεί να του αρέσω, μπορεί απλώς να του τράβηξε κάτι την προσοχή στο προφίλ μου. Δεν γίνεται να το βαφτίσω φλερτ επειδή έτσι με εξυπηρετεί. Υπάρχει πάντως μια αφορμή να του μιλήσω. Οι λέξεις δεν περιλαμβάνονται.
Στις εφαρμογές γνωριμιών ξέρεις πάνω κάτω γιατί βρίσκεται ο άλλος εκεί. Μπορεί να ψάχνετε διαφορετικά πράγματα, αλλά δεν είναι μυστήριο γιατί ένας άγνωστος σε ρωτάει αν είσαι ελεύθερη. Στα social μπορεί ο άλλος απλώς να χαζεύει στο κινητό του. Εγώ θα έβαζα ξαφνικά στην κουβέντα το ενδεχόμενο να γνωριστούμε.
Σκέφτομαι κάτι του τύπου: «Σε πέτυχα στις προτάσεις, μου φάνηκες ωραίος κι είπα να κάνω την κίνησή μου». Λέει τι συνέβη και γιατί στέλνω. Μόνο που το «να κάνω την κίνησή μου» μού ακούγεται λίγο σαν να πρέπει μετά να περιμένω τη βαθμολογία.
Δεν είναι και σκάνδαλο να πεις σε έναν άντρα ότι σου αρέσει. Αν ενδιαφέρεται, του δίνεις μια ξεκάθαρη αφορμή να απαντήσει. Αν δεν ενδιαφέρεται, δύσκολα θα τον πείσει η καλύτερη σύνταξη. Αυτό που με δυσκολεύει είναι ότι θα φανεί το δικό μου ενδιαφέρον πριν μάθω αν υπάρχει και δικό του.
Θα μπορούσα να τον ρωτήσω κάτι για μια ανάρτησή του, αρκεί να θέλω όντως να μάθω την απάντηση. Έτσι ίσως άρχιζε μια κουβέντα χωρίς να μπει από την πρώτη φράση το «μου αρέσεις». Ένα σκέτο «γεια» θα ήταν ακόμη πιο εύκολο για μένα, αλλά θα τον άφηνε να αναρωτιέται γιατί του έστειλα. Με το πιο άμεσο μήνυμα εκτίθεμαι περισσότερο, αλλά τουλάχιστον ο σκοπός δεν χρειάζεται εξήγηση.
Αυτό αναρωτιέμαι: πώς θα το έπαιρνε ένας άντρας; Θα του άρεσε ένα τόσο ξεκάθαρο κομπλιμέντο ή θα του φαινόταν η ατάκα κάπως άχαρη; Εγώ μπορώ να φανταστώ να χαίρομαι αν λάμβανα κάτι τέτοιο. Μπορώ επίσης να φανταστώ να το γράφω και ξαφνικά να με ενοχλεί κάθε λέξη.
Η φράση που έχω στο μυαλό μου λέει «είπα να κάνω την κίνησή μου». Εκεί έχουμε προτρέξει λιγάκι.
