Εδώ και δυο εβδομάδες, η αρραβωνιαστικιά μου ανταλλάσσει συχνά μηνύματα με έναν συνάδελφό της. Λένε για τη μέρα τους, για μουσική, για τον καιρό. Απλά πράγματα, αλλά οι κουβέντες κρατάνε. Τώρα σκέφτονται να αρχίσουν να βγαίνουν και εκτός δουλειάς, ίσως και τακτικά. Εκείνη πιστεύει ότι μπορεί να γίνουν πολύ καλοί φίλοι. Εγώ αναρωτιέμαι αν εκείνος σκέφτεται μόνο τη φιλία.
Την εμπιστεύομαι πολύ. Δεν υποψιάζομαι ότι με απατά ούτε βλέπω αυτή τη γνωριμία σαν απόδειξη ότι κάτι δεν πάει καλά μεταξύ μας. Εκείνη είναι 32, εκείνος 35 και ξέρει ότι είμαστε αρραβωνιασμένοι. Δύο άνθρωποι που τα βρίσκουν στη δουλειά μπορεί απλώς να θέλουν να κάνουν παρέα. Ως εδώ, το καταλαβαίνω.
Αυτό που με ξενίζει είναι πόσο γρήγορα αυτή η γνωριμία φαίνεται να γίνεται κομμάτι της καθημερινότητάς της. Δεν είναι κάποιο συγκεκριμένο μήνυμα που με έβαλε σε σκέψεις. Είναι ο χρόνος που αφιερώνουν ο ένας στον άλλον, μαζί με τα σχέδια να συναντιούνται. Δεν με απασχολεί τόσο το περιεχόμενο όσο η συχνότητα.
Η καχυποψία μου έχει να κάνει και με όσα έχω δει από άλλους άντρες. Όταν κάποιος αφιέρωνε τόσο χρόνο σε μηνύματα, συνήθως είχα την εντύπωση ότι ήλπιζε σε κάτι ερωτικό. Έτσι διαβάζω κι αυτή την περίπτωση. Μπορεί να αναγνωρίζω κάτι γνώριμο· μπορεί όμως και να κρίνω έναν άνθρωπο που δεν ξέρω με βάση άλλους.
Το ότι γνωρίζει για τον αρραβώνα μας δεν απαντά από μόνο του στο τι θέλει. Δεν αποδεικνύει όμως και τίποτα εναντίον του. Ίσως όντως ψάχνει μια φίλη και η αρραβωνιαστικιά μου να έχει καταλάβει σωστά τη διάθεσή του. Το ερωτικό ενδιαφέρον είναι δική μου υποψία, όχι κάτι που έχει επιβεβαιωθεί.
Το δύσκολο είναι ότι, αν ανοίξω την κουβέντα, θα μιλήσω σ’ εκείνη για τη δική μου ανησυχία σχετικά μ’ εκείνον. Πόσο εύκολα μπορεί το «δεν ξέρω τι επιδιώκει» να ακουστεί σαν «δεν εμπιστεύομαι την κρίση σου»; Αν θεωρήσω από την αρχή ότι το ενδιαφέρον ενός άντρα είναι οπωσδήποτε ερωτικό, δεν της αφήνω και πολύ χώρο να μου πει πώς βλέπει η ίδια αυτή τη φιλία.
Από την άλλη, δεν θέλω να μη μιλήσω μόνο και μόνο επειδή δεν έχω κάποια απόδειξη. Αυτή η παρέα μπορεί να αποκτήσει σταθερή θέση στη ζωή μας και δεν ξέρω ακόμη πώς θα είναι αυτό. Θα ήθελα να καταλάβω τι σημαίνουν για εκείνη αυτές οι συναντήσεις, χωρίς να τη βάλω να απολογηθεί για μια απιστία που δεν της καταλογίζω. Άλλο να ζητάω να καταλάβω κι άλλο να ζητάω να κόψει μια φιλία. Δεν μπορώ όμως να θεωρήσω δεδομένο ότι θα ακούσει αυτή τη διαφορά όπως την εννοώ.
Προς το παρόν, οι συναντήσεις είναι ακόμη στα σχέδια. Εκείνη βλέπει έναν συνάδελφο με τον οποίο χαίρεται να μιλά και που θα μπορούσε να γίνει στενός της φίλος. Εγώ μένω στο τι μπορεί να περιμένει εκείνος όταν συναντηθούν.
