Δεν περίμενα ότι θα ζητούσα συμβουλές για γνωριμίες από αγνώστους, αλλά με τους φίλους μου δεν πολυσυζητάμε τα ερωτικά μας. Οπότε την αισθηματική μου επιμόρφωση την ανέλαβε το ίντερνετ.
Είμαι κοντά στα τριάντα, δουλεύω στο εξωτερικό και υπάρχει μια συνάδελφος που θα ήθελα να γνωρίσω καλύτερα. Είναι περίπου δύο χρόνια μικρότερή μου και είμαστε από την ίδια χώρα. Η κουβέντα μαζί της βγαίνει άνετα, κι αυτό μετράει όταν βρίσκεσαι μακριά από το σπίτι σου.
Ένας άλλος συνάδελφος μου είπε ότι δεν έχει σχέση. Μέχρι τότε, το να της προτείνω να βγούμε ήταν μια αόριστη σκέψη. Μετά απέκτησα κάτι πιο συγκεκριμένο για να αγχώνομαι.
Δεν θα έλεγα ότι έχω πάθει μεγάλο έρωτα. Απλώς νιώθω ότι ίσως υπάρχει κάτι. Δουλεύουμε σε διαφορετικά τμήματα και δεν βρισκόμαστε πολύ, αλλά όποτε πιάνουμε κουβέντα, προσπαθώ να τη συνεχίζω.
Το θέμα είναι ότι πάντα εγώ την ξεκινάω. Αν δεν της μιλήσω, μπορεί να περάσει ολόκληρη η βάρδια χωρίς να πούμε τίποτα. Όταν μιλάμε, όλα κυλάνε εύκολα. Η έναρξη της συζήτησης, πάντως, φαίνεται πως έχει ανατεθεί αποκλειστικά στο δικό μου τμήμα.
Μια μέρα έβρεχε. Είχε αναφέρει την προηγουμένη ότι γυρίζει με τα μέσα, οπότε προσφέρθηκα να την πάω σπίτι με το αυτοκίνητο. Μου φάνηκε καλή ευκαιρία: μια απλή εξυπηρέτηση, με τη σύμφωνη γνώμη και του καιρού.
Χαμογέλασε και αρνήθηκε. Χαμογέλασα κι εγώ και τη ρώτησα: «Σίγουρα;» Μου είπε: «Ναι, σίγουρα». «Καλά, εσύ χάνεις», της απάντησα, με ένα ύφος που μάλλον έδειχνε πολύ περισσότερη αυτοπεποίθηση απ’ όση διέθετα.
Μετά δεν άλλαξε τίποτα μεταξύ μας. Συνεχίσαμε όπως πριν. Μόνο το θάρρος μου να της ζητήσω κανονικό ραντεβού φαίνεται πως πήρε το λεωφορείο κι έφυγε χωρίς εμένα.
Έχω ξαναφάει απόρριψη, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έγινε αγαπημένη μου συνήθεια. Περισσότερο με απασχολεί να μη φέρω αμηχανία στη δουλειά ή γίνω κάποιος που θα χρειάζεται να αποφεύγει. Μπορεί απλώς να μη χρειαζόταν μεταφορά. Όταν όμως το βάζω δίπλα στο ότι ξεκινάω κάθε συζήτηση, δυσκολεύομαι να το προσπεράσω.
Και μένω να αναρωτιέμαι: αν της προτείνω να βγούμε, θα ξεκαθαρίσει η κατάσταση ή μου έχει ήδη απαντήσει όσο πιο διακριτικά μπορεί;
