Με τον σύντροφό μου κλείσαμε πρόσφατα δύο χρόνια μαζί και σχεδιάζουμε να έρθει να μείνει στο σπίτι μου. Μιλάμε για το μέλλον μας, κάνουμε σχέδια, κι εγώ στο μεταξύ έχω αρχίσει να εκνευρίζομαι με την αναπνοή του. Κάπως άβολο, όταν σκοπεύεις να συγκατοικήσεις με άνθρωπο που θα συνεχίσει να αναπνέει.
Έχει έναν συγκεκριμένο τρόπο: παίρνει ανάσα, την κρατάει και μετά ξεφυσάει δυνατά. Ξέρω ότι είναι μικρό πράγμα. Μακάρι και μόνο που το παραδέχομαι να χαμήλωνε λίγο η ένταση.
Κάποιες μέρες, όμως, αυτό είναι μόνο η αρχή. Δουλεύω σε παιδικό σταθμό και γυρίζω εξαντλημένη. Του ζητάω λίγη ησυχία κι εκείνος συνεχίζει να μιλάει για άλλο μισάωρο, μέχρι που φτάνω στο σημείο να μη βγάζω κουβέντα. Δεν έχω πια ενέργεια ούτε για να παρακολουθώ αυτά που λέει.
Μετά αρχίζουν οι ερωτήσεις. Τι θα φάμε; Τι θα κάνουμε σήμερα; Όλο κάτι πρέπει να αποφασίσω εγώ. Θα ήθελα μια μέρα να κάτσω, να μην κάνω απολύτως τίποτα και να αναλάβει εκείνος, χωρίς να χρειάζεται πρώτα οδηγίες από τη διεύθυνση.
Έχει επίσης τη συνήθεια να επαναλαμβάνει λέξεις και φράσεις μου με μια ψιλή φωνή. Στην αρχή γελούσα, ήταν αστείο. Καταλαβαίνω πώς το γέλιο μου μπορεί να εκλήφθηκε ως ανανέωση της παράστασης για απεριόριστες σεζόν. Πλέον, όμως, δεν διασκεδάζω όταν ακούω πίσω τα ίδια μου τα λόγια έτσι.
Σήμερα μου έχει πει πέντε φορές ότι εγώ τον κόλλησα. «Εσύ φταις». «Εσένα κατηγορώ». Ναι, δουλεύω σε παιδικό σταθμό. Φαίνεται πως αυτό με καθιστά προσωπικά υπεύθυνη για κάθε μικρόβιο που φτάνει στο σπίτι, με υποχρέωση να ακούω και τακτικές ενημερώσεις για την υπόθεση.
Το καθένα χωριστά δεν ακούγεται και τόσο σοβαρό. Γι’ αυτό προσπαθώ συνεχώς να μην του δίνω σημασία. Καταλαβαίνω πόσο παράξενο ακούγεται να σχεδιάζεις κοινό μέλλον και ταυτόχρονα να εύχεσαι να σταματήσει ο άλλος ένα συγκεκριμένο ξεφύσημα.
Αλλά ο εκνευρισμός δεν φεύγει επειδή προσπαθώ. Η μετακόμισή του παραμένει στα σχέδιά μας κι εγώ συνεχίζω να κολλάω σε αυτές τις συνήθειες. Θέλω να χαίρομαι που θα μοιραζόμαστε περισσότερη καθημερινότητα. Αυτή τη στιγμή θέλω επίσης μισή ώρα ησυχίας, χωρίς να χρειαστεί να τη ζητήσω δεύτερη φορά.
