Μια ερώτηση μου γυρίζει συνέχεια στο μυαλό: αν ξέρατε ότι δεν θα ξανακάνατε ποτέ σεξ με τον άνθρωπό σας, θα μένατε μαζί του;
Εννοώ να το ξέρατε με βεβαιότητα. Να μην υπήρχε το ενδεχόμενο να αλλάξει κάτι αργότερα, να ηρεμήσει η ζωή σας ή να ξαναβρεθείτε ερωτικά. Όσα άλλα κι αν είχε η σχέση σας, το σεξ μεταξύ σας θα είχε τελειώσει οριστικά.
Θα επιλέγατε αυτή τη σχέση όπως είναι; Θα μπορούσατε να φανταστείτε ότι κάνετε αυτή την επιλογή για όλη την υπόλοιπη ζωή σας;
Εκεί κολλάω: στο «για πάντα». Άλλο να λες ότι μπορείς να περιμένεις έναν μήνα ακόμη ή να δώσεις λίγο περισσότερο χρόνο. Εδώ δεν θα υπήρχε πια κάτι να περιμένεις σ’ αυτό το κομμάτι.
Κι αν έχετε ήδη μείνει για χρόνια σε μια τέτοια σχέση, πώς βλέπετε τώρα αυτόν τον χρόνο; Χαίρεστε που μείνατε με τον άνθρωπό σας, παρόλο που αυτό δεν άλλαξε ποτέ; Ή μετανιώνετε που συνεχίσατε να ελπίζετε τόσο καιρό;
Ρωτάω τι θα επιλέγατε πραγματικά, με όσα ξέρετε για τον εαυτό σας. Αν έτσι ήταν η υπόλοιπη κοινή σας ζωή, θα θέλατε να μείνετε;
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




