Μερικοί άνθρωποι μπαίνουν στα ραντεβού λες και έχουν ήδη έτοιμη την αγγελία για τη θέση. Θέλουν παρέα, φυσικά, αλλά καλό είναι ο υποψήφιος να μπορεί να σηκώνει βαλίτσες και να καλύπτει τα διάφορα έξοδα που θα προκύψουν. Τα προσόντα μετράνε.
Ξέρω μια γυναίκα που, απ’ όσο βλέπω, κάπως έτσι πηγαίνει διακοπές με το αγόρι της. Εκείνος πληρώνει τα πάντα, κουβαλάει όλες τις αποσκευές, αναλαμβάνει και τη συνεννόηση στο ξενοδοχείο. Εκείνη πάει διακοπές. Εκείνος φροντίζει να λειτουργεί όλο το σύστημα.
Είναι και συνομήλικοι, πράγμα που κάνει την υπόθεση ακόμα πιο εντυπωσιακή. Δεν απέκτησε αυτή την εμπειρία διευθύνοντας επί δεκαετίες κάποιο μεγάλο κτήμα. Μέσα από τη σχέση φαίνεται πως πήρε την ειδικότητα.
Μπορεί βέβαια να περνάνε και οι δύο υπέροχα έτσι. Δεν ξέρω τι έχουν συμφωνήσει μεταξύ τους ούτε πώς το βλέπουν. Αλλά όταν ο ένας χρηματοδοτεί το ταξίδι, μεταφέρει όλο το περιεχόμενό του και φροντίζει να μπουν όλοι στο δωμάτιο, οι αρμοδιότητες έχουν ξεφύγει λίγο από το απλό «είμαι το αγόρι σου».
Με γυναίκες βγαίνω, οπότε εκεί παρατηρώ τέτοιες καταστάσεις. Συναντάω αρκετά διαφορετικές προσδοκίες για το τι σημαίνει να είσαι με κάποιον. Με ορισμένες ταιριάζω. Άλλες μου δίνουν την εντύπωση ότι μαζί με τη σχέση θα μου παραδώσουν και στολή.
Το αστείο είναι πως αυτή την περίοδο βλέπω μια γυναίκα που μου αφήνει παρόμοια αίσθηση. Αρκετά έντονη, μάλιστα, ώστε με τα σημερινά δεδομένα να μη φαντάζομαι να προχωράει σε σχέση. Θα έπρεπε να αλλάξουν πράγματα, κι εγώ δεν έχω ιδιαίτερη διάθεση να αναλάβω την ανακαίνιση ενός άλλου ενήλικα.
Προς το παρόν, το χαλαρό μού ταιριάζει. Βλεπόμαστε σπάνια και δεν βιάζομαι να μπω ξανά σε σχέση. Δεν υπάρχει κάποια μεγάλη απόφαση που πρέπει οπωσδήποτε να πάρω μέχρι την επόμενη εβδομάδα. Μπορώ να χαίρομαι αυτό που έχουμε, χωρίς να το κάνω κάτι που ήδη υποψιάζομαι ότι δεν θα μου πήγαινε.
Οπότε το αφήνω εκεί. Βρισκόμαστε πού και πού, χωρίς σχέδιο εξέλιξης και προθεσμίες. Κι αν κάποτε αναλάβω όλες τις βαλίτσες, θα ήθελα τουλάχιστον να ξέρω αν η θέση περιλαμβάνει άδεια μετ’ αποδοχών.
