Πήρα στο αγόρι μου έναν SSD για τα γενέθλιά του και ανακάλυψα ότι το δυσκολότερο κομμάτι ενός δώρου είναι να συνεχίσεις να φέρεσαι σαν άνθρωπος που δεν έχει αγοράσει δώρο.
Τα γενέθλιά του πλησιάζουν. Πριν από λίγο καιρό είχε αναφέρει ότι ο SSD του γέμιζε και χρειαζόταν καινούργιο. Επειδή όμως τα χρήματά του είναι περιορισμένα, θα έπρεπε να περιμένει μέχρι να μπορέσει να τον αγοράσει.
Εγώ το κράτησα στο μυαλό μου. Έψαξα στο ίντερνετ και πριν από λίγες μέρες τού πήρα έναν. Ως εδώ όλα απλά. Το πρόβλημα άρχισε μετά, γιατί κάθε φορά που το σκέφτομαι θέλω να του το πω.
Γι’ αυτό πρέπει κάπου να βγάλω το μυστικό από μέσα μου. Εκείνος δεν γίνεται να το μάθει ακόμα. Αρχίζω να καταλαβαίνω γιατί τα πάρτι έκπληξη χρειάζονται ολόκληρη ομάδα: κάποιος πρέπει να ακούει όλα όσα απαγορεύεται να ακούσει ο εορτάζων.
Είμαστε μαζί εδώ και καιρό και είναι υπέροχος μαζί μου. Με προσέχει, μου φέρεται με τρυφερότητα και νιώθω πολύ τυχερά που τον έχω στη ζωή μου. Όταν λοιπόν ανέφερε κάτι που όντως χρειαζόταν, ήθελα να μπορέσω να του το προσφέρω.
Δεν συνηθίζω να αγοράζω ακριβά δώρα. Το κάνω μόνο για πολύ ξεχωριστούς ανθρώπους, κι εκείνος ανήκει σίγουρα σ’ αυτούς. Ο συγκεκριμένος SSD μού φάνηκε πως άξιζε τα χρήματά του. Θα τον χρησιμοποιήσει και θα λύσει ένα πρόβλημα που αναβάλλει να αντιμετωπίσει λόγω χρημάτων.
Μου αρέσει πολύ και το ότι όλα ξεκίνησαν από μια κουβέντα που είπε περαστικά. Εκείνος ανέφερε ότι του τελειώνει ο χώρος. Εγώ τώρα έχω τη λύση και, δυστυχώς, καμία άνεση στο να κρατάω αυτή την πληροφορία για τον εαυτό μου.
Ετοιμάζω κι άλλα δωράκια, αλλά αυτό είναι μέχρι στιγμής το βασικό. Τα υπόλοιπα θα το συμπληρώσουν. Χαίρομαι τόσο με την ιδέα, που θέλω να τη μοιράζομαι συνέχεια.
Προς το παρόν, εκείνος θα συνεχίσει να μην ξέρει τίποτα. Οι υπόλοιποι μπορείτε να μάθετε ότι πήρα στον υπέροχο φίλο μου έναν SSD. Κάποιος έπρεπε να το ακούσει.
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




