Είχα κοιμηθεί στο σπίτι του το προηγούμενο βράδυ και έψαχνα κάτι κοσμήματα που είχα αφήσει εκεί νωρίτερα μέσα στη βδομάδα. Σκέφτηκα μήπως τα είχε μαζέψει και τα είχε βάλει στο κομοδίνο του. Άνοιξα το συρτάρι και είδα ένα ερωτικό παιχνίδι δικό του. Μου φάνηκε πως το είχε χρησιμοποιήσει πρόσφατα. Εμείς είχαμε να κάνουμε σεξ περίπου έναν μήνα.
Εγώ είμαι 40, εκείνος 39 και είμαστε μαζί από τον Ιούνιο. Μέσα σ’ αυτούς τους έξι μήνες έχουμε περάσει κάθε Σαββατοκύριακο μαζί, πότε στο δικό μου σπίτι και πότε στο δικό του, κι έχουμε πάει και μερικά ταξίδια. Μιλάμε κάθε μέρα και πάντα έχουμε κάτι να πούμε. Ο καθένας έχει τη δουλειά του και χρόνο για τον εαυτό του. Είναι μάλλον η πιο υγιής σχέση που έχω κάνει. Μπορεί απλώς να περάσω από δίπλα του κι εκείνος να με τραβήξει για μια αγκαλιά ή ένα φιλί.
Στην αρχή κάναμε σεξ περίπου μία φορά τη βδομάδα. Μετά άρχισε να γίνεται πιο αραιά, ώσπου έφτασαν να περνάνε βδομάδες. Όταν κάναμε, συνήθως καταλήγαμε στην ίδια στάση. Εμένα μου άρεσε, και σκεφτόμουν μήπως εκείνος ένιωθε πιο άνετα με κάτι γνώριμο. Μου έχει πει πως και σε προηγούμενες σχέσεις είχε περάσει περιόδους που δεν είχε πολλή διάθεση για σεξ και ένιωθε ότι τον τιμωρούσαν γι’ αυτό. Όταν τα πράγματα δεν πάνε όπως θα ήθελε, προσπαθώ να του δείχνω ότι μου αρέσει να είμαι μαζί του και ότι μπορούμε να σταματήσουμε όποτε θέλει.
Το έχουμε συζητήσει λίγο λίγο. Του έχω πει πόσο σημαντική είναι για μένα αυτή η επαφή, αλλά κρατάω μέσα μου το πόσο μόνη έχω αρχίσει να νιώθω. Μπροστά στο ανοιχτό συρτάρι κατάλαβα πόσο καιρό το κατάπινα. Η πρώτη μου σκέψη ήταν όλο θυμό. Πώς γίνεται να υπάρχει χώρος γι’ αυτό, ενώ εμείς δεν έχουμε βρει χώρο ο ένας για τον άλλον;
Καταλαβαίνω πώς μπορεί να του φανεί που άνοιξα το συρτάρι του. Και για το πότε το χρησιμοποίησε, μόνο υποθέσεις κάνω. Σε άλλη φάση θα ήμουν ανοιχτή ακόμα και στο να το δοκιμάσουμε μαζί, αν το ήθελε κι εκείνος. Εκείνη την ώρα ευχήθηκα απλώς να είχα βρει τα κοσμήματά μου και να είχα συνεχίσει τη μέρα μου.
Τώρα ψάχνω πώς να του πω τι βρήκα και πόσο μου λείπει το σεξ μαζί του, χωρίς να νιώσει ότι πρέπει να απολογηθεί για ό,τι κάνει μόνος του. Αν έχετε κάνει μια τέτοια κουβέντα με κάποιον που αγαπάτε, πώς την ανοίξατε; Και τι έγινε μετά;
