Μπήκα στο αυτοκίνητο της κοπέλας μου κρατώντας ένα μπουκάλι Barolo και τρέμοντας για μια σάλτσα ζυμαρικών που το μόνο που μου είχε ζητήσει ποτέ ήταν να ξεβιδώσω το καπάκι. Η Ιταλίδα γιαγιά της με είχε καλέσει να μαγειρέψουμε μαζί. Η περίφημη οικογενειακή συνταγή μου ήταν μαρινάρα Rao’s, έτοιμη από το βάζο.
Αυτή τη μικρή λεπτομέρεια την κρατούσα για μένα εδώ και δύο χρόνια. Την τελευταία εβδομάδα περίμενα με αγωνία την κατάρρευση της μαγειρικής μου φήμης, όσης είχα τέλος πάντων. Το κρασί προοριζόταν να γλυκάνει κάπως την ομολογία. Δεν ήμουν καθόλου βέβαιος ότι ένα μπουκάλι θα έφτανε.
Πριν βάλει μπροστά, η κοπέλα μου άπλωσε το χέρι στο πίσω κάθισμα και μου ακούμπησε στα πόδια δύο μεγάλα βάζα Rao’s. Με κοίταξε με ένα χαμόγελο όλο νόημα και με ρώτησε αν είχα ξεχάσει τα μυστικά υλικά της προθείας μου.
Για λίγα δευτερόλεπτα δεν είχα απολύτως τίποτα να πω. Όχι ιδανικό ξεκίνημα για άνθρωπο που πήγαινε σε οικογενειακό τραπέζι.
Είχε βρει τα άδεια βάζα στα σκουπίδια μήνες πριν. Και φυσικά το είχε πει στη γιαγιά της. Η πρόσκληση να μαγειρέψω δίπλα στη Νόνα ήταν κοινό τους σχέδιο: θα με άφηναν μια ολόκληρη εβδομάδα να αναρωτιέμαι πώς θα αναπαρήγαγα προϊόν σούπερ μάρκετ υπό την επίβλεψη ειδικού. Είχαν δείξει αξιοθαύμαστη υπομονή. Μάλλον υπήρχαν κι άλλες οικογενειακές παραδόσεις που δεν είχα μελετήσει.
Όταν φτάσαμε, η Νόνα άνοιξε την πόρτα χαμογελώντας πλατιά. Η επίσημη εξομολόγηση που κουβαλούσα μαζί με το κρασί ήταν πια περιττή. Ανοίξαμε το μπουκάλι, μιλούσαμε με τις ώρες και φάγαμε καταπληκτικό φαγητό, ενώ οι δυο τους με ρωτούσαν εναλλάξ για την ένδοξη μαγειρική ιστορία της οικογένειάς μου. Τα διαθέσιμα στοιχεία ήταν λιγοστά.
Ανακουφίστηκα που το πήραν με χιούμορ. Είχα κουραστεί να συντηρώ αυτό το χαζό μυστικό και ήξερα ότι η βραδιά θα μπορούσε να είχε πάει πολύ χειρότερα. Σε κάθε κομπλιμέντο δεχόμουν τα εύσημα για κάτι που κάποια εταιρεία είχε ήδη βάλει σε βάζο.
Όταν φύγαμε, η αλήθεια είχε βγει στη φόρα και η Νόνα μάς είχε φορτώσει ένα τεράστιο ταψί λαζάνια. Δύο χρόνια παρίστανα ότι είχα οικογενειακή συνταγή. Εκείνο το βράδυ, επιτέλους, έφυγα από το σπίτι της κρατώντας μία.
