Έχω ραντεβού απόψε, θα βρεθούμε σπίτι μου, κι εγώ στέκομαι μπροστά στη βιβλιοθήκη και σκέφτομαι αν πρέπει να στείλω εφτά βιβλία για διανυκτέρευση στην ντουλάπα.
Το μεγαλύτερο μέρος της βιβλιοθήκης το πιάνουν τα αισθηματικά. Έχω από γλυκές ιστορίες μέχρι κάτι πολύ πιο σκοτεινό, και μια χαρά θα ένιωθα αν έπιανε κανείς να χαζέψει όποιο του γυάλιζε. Μπορώ, ας πούμε, να εξηγήσω με απόλυτη σοβαρότητα τι βρίσκει η ηρωίδα σ’ έναν τύπο που θα έπρεπε κανονικά να την κάνει να τρέξει μακριά. Εκεί που με πιάνει μια συστολή είναι στο ράφι με τα εκπαιδευτικά.
Έχω το Come as You Are, το Come Together, το She Comes First, το Slow Sex και το Joys of Sex. Μετά είναι η Βιολογία της ανθρώπινης αναπαραγωγής, που έτσι όπως ακούγεται θα μπορούσε κάλλιστα να έχει και υποχρεωτικό εργαστήριο. Και στο τέλος, το Οργασμοί: Πώς να τους έχετε, να τους προσφέρετε και να τους διατηρήσετε. Φαντάζομαι ήδη τη σκηνή. Πάει να με ρωτήσει περί τίνος πρόκειται, φτάνει στα μισά του υπότιτλου και καταλαβαίνει ότι το βιβλίο έχει προλάβει να απαντήσει.
Σε τριάντα δευτερόλεπτα μπορώ να τα βάλω όλα στην ντουλάπα και να τελειώνω. Βέβαια, μετά θα κάθομαι στο ραντεβού και κάπου στο βάθος του μυαλού μου θα ξέρω ότι έχω κρύψει ένα σύγγραμμα πίσω από τα ρούχα μου. Κι όλο αυτό προϋποθέτει ότι θα σταθεί καν να διαβάσει τις ράχες. Μπορεί να περάσει δίπλα από τη βιβλιοθήκη χωρίς να της ρίξει ματιά, κι εγώ να έχω κάνει ολόκληρη μετακόμιση για χάρη μου.
Μάλλον θα τα αφήσω στη θέση τους και βλέπουμε. Αν με ρωτήσει για κάποιο, μπορώ απλώς να πω ότι είχα απορία και πήρα ένα βιβλίο. Αν με ρωτήσει γιατί είναι εφτά, εκεί θα πρέπει να ομολογήσω ότι παίρνω το δεύτερο βιβλίο πριν καν τελειώσω το πρώτο.
Ε, ας φανώ και λίγο περίεργο άτομο. Η Βιολογία της ανθρώπινης αναπαραγωγής μένει εκεί που είναι.
