Έχω κανονίσει ραντεβού με μια γυναίκα που μπορεί να είναι φίλη με κάποια με την οποία έβγαινα παλιότερα. Το ραντεβού είναι σίγουρο. Η φιλία όχι. Φυσικά, το δεύτερο έχει καταφέρει να μου τραβήξει όλη την προσοχή.
Άλλο να γνωρίζεις έναν καινούργιο άνθρωπο κι άλλο να σκέφτεσαι ότι μπορεί να έχει ήδη πρόσβαση σε κριτική προηγούμενης γνωριμίας. Δεν ξέρω αν οι δυο τους είναι όντως φίλες, αν έχει ακουστεί το όνομά μου ή αν θα υπήρχε και τίποτα ιδιαίτερο να ειπωθεί.
Και το «έβγαινα παλιότερα» δεν εξηγεί πολλά από μόνο του. Δεν σημαίνει απαραίτητα μεγάλο έρωτα, επεισοδιακό χωρισμό ή ιστορία που χρειάζεται φάκελο με δικαιολογητικά. Το μόνο δεδομένο είναι μια προηγούμενη γνωριμία και μια πιθανή φιλία.
Παρ’ όλα αυτά, αλλάζει λίγο η αίσθηση του ραντεβού. Αναρωτιέμαι αν θα ξεκινήσουμε από τις συστάσεις ή αν θα ανακαλύψουμε πως οι συστάσεις έχουν ήδη γίνει, με κάποιον τρόπο και χωρίς την παρουσία μου.
Προς το παρόν, θα πάω στο ραντεβού. Το αν οι κοινωνικοί μας κύκλοι έχουν ήδη ανταλλάξει σημειώσεις για το ερωτικό μας παρελθόν παραμένει ανοιχτό.
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




