Μπορεί ένας άντρας να είναι γοητευτικός όλο το βράδυ και να χαλάσει μεγάλο μέρος της εντύπωσης με μία ερώτηση: πόσα πληρώνω για το διαμέρισμά μου. Απ’ ό,τι φαίνεται, η επιστροφή στο σπίτι περιλαμβάνει και μια σύντομη οικονομική ενημέρωση.
Είμαι στα σαράντα μου, ζω και δουλεύω σε μεγάλη πόλη και γνωρίζω άντρες κυρίως μέσω ίντερνετ. Μετά τα πρώτα λίγα ραντεβού, συμβαίνει καμιά φορά να με συνοδεύσει κάποιος μέχρι την πολυκατοικία μου. Έχουμε περάσει ωραία, εξακολουθώ να απολαμβάνω την παρέα του, και μόλις φτάσουμε στην είσοδο τον πιάνει ξαφνικά ενδιαφέρον για τα ακίνητα.
«Δικό σου είναι το σπίτι; Πόσα δίνεις;»
Μου έχει συμβεί πια αρκετές φορές ώστε να αναρωτιέμαι μήπως μου ξέφυγε κάποιο καθιερωμένο στάδιο των γνωριμιών. Πρώτα βγαίνουμε για ποτό, μετά βλέπουμε αν υπάρχει έλξη και στη συνέχεια εξετάζουμε τις μηνιαίες υποχρεώσεις μου δίπλα στο κουδούνι.
Το αν είναι δικό μου το σπίτι θα μπορούσα να το ακούσω ως απλή περιέργεια. Στις πόλεις η κουβέντα για τη στέγαση προκύπτει συχνά. Όταν όμως ακολουθεί αμέσως η ερώτηση για το ποσό που πληρώνω, εγώ κάπως μαζεύομαι. Μόλις έχουμε γνωριστεί. Δεν περίμενα ότι θα χρειαστεί να δώσω και συγκεκριμένα νούμερα προτού καληνυχτιστούμε.
Ανάλογα με τη διάθεσή μου, απαντώ διαφορετικά. Μερικές φορές λέω την αλήθεια. Άλλες ρωτάω γιατί θέλουν να το μάθουν τόσο νωρίς. Μου φαίνεται λογική ερώτηση, ειδικά αφού έχουν ήδη κάνει τις δικές τους.
Δεν απαντούν ποτέ.
Κι αυτό είναι που μου μένει περισσότερο. Αν υπήρχε μια εξήγηση, θα μπορούσα τουλάχιστον να καταλάβω πώς προέκυψε η κουβέντα. Αντί γι’ αυτό, στέκομαι έξω από την πολυκατοικία μου και αναρωτιέμαι πώς ένα τόσο ευχάριστο ραντεβού απέκτησε ξαφνικά ατμόσφαιρα αίτησης για δάνειο.
Δεν ξέρω αν είναι απλώς περίεργοι, αν συγκρίνουν έξοδα ή αν προσπαθούν να καταλάβουν κάτι άλλο. Ξέρω πάντως ότι μέχρι να φτάσουμε στην πόρτα μου περνούσα καλά.
Οπότε, γυναίκες, εσείς τι λέτε όταν σας συμβαίνει; Και άντρες που κάνετε αυτή την ερώτηση, τι ελπίζετε να μάθετε για μια γυναίκα που μόλις γνωρίσατε από το κόστος του σπιτιού της;
