Την είχα καλέσει για brunch την Κυριακή και τελικά μείναμε μαζί μέχρι το ηλιοβασίλεμα. Ενδιάμεσα πήγαμε και για γευσιγνωσία κρασιού. Εγώ είχα απλώς προτείνει να βρεθούμε πρωί, επειδή τότε έχω περισσότερη ενέργεια. Αποδείχτηκε αρκετή για ολόκληρη τη μέρα.
Ήμουν 32 και χρησιμοποιούσα το Hinge αρκετό καιρό. Ραντεβού έβρισκα· το θέμα ήταν τι πίστευα ότι έπρεπε να κάνω για να αρέσω στις γυναίκες που γνώριζα. Στο μυαλό μου, το βραδινό φαγητό έδειχνε ότι προσπαθώ. Ένα κανονικό δείπνο, μια προσεγμένη έξοδος, κάτι που να φαίνεται ότι δεν το κανόνισα στο πόδι.
Κάποιες φορές πήγαινε καλά, άλλες όχι και τόσο. Τα έξοδα πάντως δεν έλειπαν ποτέ. Και υπήρχε μια μικρή λεπτομέρεια που αγνοούσα όσο κανόνιζα βραδινές εξόδους: είμαι πρωινός τύπος. Είχα διαλέξει την ώρα που υποτίθεται ότι ταιριάζει σε ένα ραντεβού, όχι εκείνη που ταιριάζει σ’ εμένα.
Άρχισα λοιπόν να προτείνω brunch. Μου φαινόταν πιο περιποιημένη πρόταση από έναν καφέ ή μια βόλτα, χωρίς να πληρώνω όσα έδινα για δείπνο. Εξακολουθούσα να θέλω να κάνω καλή εντύπωση. Απλώς προτιμούσα να βρεθούμε την ώρα που είμαι πιο ξεκούραστος και έχω όρεξη για παρέα.
Πριν από λίγους μήνες γνώρισα μέσα από την εφαρμογή μια γυναίκα που μου φάνηκε ενδιαφέρουσα. Της πρότεινα να βρεθούμε μια Κυριακή το πρωί για brunch. Από την αρχή ταιριάξαμε. Και αντί να πλησιάζει η ώρα που θα τελείωνε η βραδιά, είχαμε σχεδόν όλη τη μέρα μπροστά μας.
Η γευσιγνωσία κρασιού προέκυψε μετά, αυθόρμητα. Το ίδιο και το να δούμε το ηλιοβασίλεμα. Δεν είχα σχεδιάσει όλη τη μέρα για να την εντυπωσιάσω. Η αρχική πρόταση ήταν μόνο για brunch. Απλώς περνούσαμε καλά και θέλαμε να συνεχίσουμε.
Στα βραδινά ραντεβού μπορούσα να περάσω ολόκληρη τη μέρα περιμένοντας να έρθει η ώρα. Αν τελικά δεν πήγαιναν καλά, είχα ήδη αφιερώσει και τη μέρα μου στην αναμονή. Με μια πρωινή συνάντηση ένιωθα πιο άνετα: αν δεν ταιριάζαμε, μπορούσα να κάνω κάτι άλλο μετά. Αν ταιριάζαμε, δεν χρειαζόταν να βιαστούμε να αποχαιρετιστούμε.
Μου φαινόταν επίσης πιθανό μια γυναίκα να νιώθει πιο άνετα να συναντήσει έναν άντρα από εφαρμογή γνωριμιών όσο είναι ακόμη μέρα. Αυτό ήταν δική μου σκέψη, όχι κάτι που μπορούσα να αποφασίσω εγώ για εκείνη.
Η γυναίκα που είχα καλέσει για brunch είναι σήμερα η κοπέλα μου.
