Πριν από τέσσερα χρόνια, στο δεύτερο ραντεβού μας, φόρεσα ένα λαδί πουλόβερ με κόκκινα αθλητικά. Εκείνη είπε ότι έμοιαζα με χριστουγεννιάτικο ξωτικό. Με βάση όσα φορούσα, δύσκολα θα την έλεγες άδικη.
Θα μπορούσα απλώς να γελάσω. Αντί γι’ αυτό, με έπιασε η ανασφάλειά μου και αποφάσισα να δώσω ιατρική εξήγηση στην εμφάνισή μου. Την κοίταξα στα μάτια και της είπα ότι έχω μια ελαφριά αχρωματοψία.
Ένιωσε αμέσως άσχημα και μου ζήτησε συγγνώμη που με πείραξε. Κι εγώ τη δέχτηκα. Κάπως έτσι, ένας κακός συνδυασμός ρούχων απέκτησε συνέπειες τετραετίας.
Από τότε με βοηθάει να ταιριάζω τα ρούχα μου για να μη νιώθω αμήχανα. Είναι τόσο γλυκιά και στοργική μ’ αυτό, που γίνεται όλο και πιο δύσκολο να της πω ότι εκείνο το βράδυ έβλεπα μια χαρά τι φορούσα. Το είχα δει ολόκληρο το σύνολο και παρ’ όλα αυτά βγήκα από το σπίτι.
Όταν συγκατοικήσαμε, μου τακτοποίησε την ντουλάπα ανά απόχρωση. Πλέον υπήρχε ολόκληρο σύστημα στο σπίτι βασισμένο σε κάτι που ξεστόμισα για να γλιτώσω από ένα αστείο στο δεύτερο ραντεβού. Το πουλόβερ είχε κάνει τη ζημιά του και τώρα είχαμε περάσει στην οργάνωση.
Στο σούπερ μάρκετ ελέγχει διακριτικά τις πιπεριές για μένα, για να μη χρειάζεται να μαντεύω αν είναι ώριμες. Κι εγώ στέκομαι δίπλα της και δέχομαι βοήθεια που δεν χρειάζομαι, από έναν άνθρωπο που το μόνο του λάθος ήταν ότι με πίστεψε.
Για να συνεννοούμαστε, βλέπω τα χρώματα κανονικότατα. Η όρασή μου είναι άριστη. Όταν με ρωτάει αν ξεχωρίζω το χρώμα μιας πετσέτας, πρέπει να μισοκλείσω τα μάτια, να κάνω μια παύση και να απαντήσω επίτηδες λάθος. Όλο αυτό θέλει περισσότερη προσπάθεια απ’ όση θα χρειαζόταν να μάθω να ντύνομαι πριν από τέσσερα χρόνια.
Τώρα είναι αρραβωνιαστικιά μου. Εκείνη είναι άγγελος κι εγώ ένας ηλίθιος που λέει ψέματα και έχει εξαιρετικά τακτοποιημένη ντουλάπα. Γράφω ανώνυμα γιατί φοβάμαι ότι αυτό μπορεί να μου κοστίσει τον γάμο. Και δύσκολα θα μπορώ να πω ότι με αδίκησε.
Κάπου θα υπήρξε μια κατάλληλη στιγμή να το διορθώσω. Την άφησα να περάσει, μαζί με πολλές επόμενες και άγνωστο αριθμό πιπεριών. Πώς λέω στη γυναίκα που πρόκειται να παντρευτώ ότι τέσσερα χρόνια φροντίδας ξεκίνησαν επειδή δεν άντεξα να με πει χριστουγεννιάτικο ξωτικό;
