Είμαστε μαζί με την κοπέλα μου λίγο παραπάνω από έναν χρόνο και τελευταία δεν ξέρω πώς να την πλησιάσω ερωτικά. Εγώ είμαι 35, εκείνη 34, και περνάμε μια δύσκολη φάση που θέλω να ξεπεράσουμε. Την αγαπώ. Απλώς δεν ξέρω τι σημαίνει στην πράξη να προσπαθώ αυτή την περίοδο.
Σε όλη τη σχέση μας, σπάνια έχει πάρει εκείνη την πρωτοβουλία για σεξ. Δεν είναι αυτό που θα προτιμούσα, αλλά έχω μάθει να το δέχομαι. Συνήθως, αν πρόκειται να συμβεί κάτι μεταξύ μας, κάνω εγώ την πρώτη κίνηση. Αυτός είναι ο τρόπος που έχουμε συνηθίσει μέχρι τώρα.
Τον τελευταίο μήνα περίπου, όμως, τις περισσότερες φορές που την πλησιάζω δεν θέλει. Έχει πολύ άγχος από τη δουλειά και καταλαβαίνω ότι αυτό μπορεί να επηρεάζει τη διάθεσή της. Δεν περιμένω να αφήσει όσα την απασχολούν στην άκρη επειδή εγώ εκείνη τη στιγμή έχω όρεξη.
Το συζητήσαμε και μου είπε ότι δεν θέλει να νιώθει πίεση για να κάνουμε σεξ. Μου είπε όμως και ότι εξακολουθεί να θέλει να παίρνω εγώ την πρωτοβουλία.
Εκεί μπερδεύομαι. Ακούω ότι θέλει να συνεχίσω να την πλησιάζω, αλλά φοβάμαι μήπως έτσι της δημιουργώ ακριβώς την πίεση που μου ζητά να αποφεύγω. Θέλω να μπορεί να αρνηθεί χωρίς να νιώθει καμία υποχρέωση. Από την άλλη, δεν ξέρω πώς να συνεχίσω να κάνω την πρώτη κίνηση χωρίς να διστάζω όλο και περισσότερο.
Υπάρχει και κάτι άλλο που δεν έχω ξεκαθαρίσει μέσα μου. Λέει ότι ποτέ δεν είχε ιδιαίτερα έντονη σεξουαλική διάθεση. Στην αρχή της σχέσης μας, όμως, μου έλεγε ότι δεν είχε ξανανιώσει τόση επιθυμία. Εμένα αυτά μου φαίνονται αντιφατικά, αν και μπορεί να συγκρίνω δύο διαφορετικά πράγματα: το πώς νιώθει γενικά και το πώς ένιωθε όταν πρωτοβρεθήκαμε.
Επιστρέφω συνέχεια στο ότι θέλω να είμαστε μαζί και να βρούμε έναν τρόπο. Αυτό όμως δεν μου απαντά τι να κάνω την επόμενη φορά που θα θελήσω να έρθουμε κοντά. Να πάρω πάλι την πρωτοβουλία; Να κάνω πίσω; Κι αν συνεχίσουμε να απέχουμε τόσο σ’ αυτό το κομμάτι, πότε η προσπάθεια να το λύσουμε γίνεται ερώτημα για το αν πρέπει να μείνουμε μαζί;
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




