Από τα πρώτα πράγματα που μου είπε ο άντρας που γνώρισα στο Hinge ήταν ότι παραήμουν όμορφη για να βγω μαζί του. Εμένα μου άρεσε, οπότε δεν κατάλαβα γιατί υπέβαλλε ένσταση στο ίδιο του το ραντεβού. Του είπα να μη λέει χαζά και το πήρα σαν ένα κάπως αμήχανο κομπλιμέντο.
Εγώ είμαι 32, εκείνος 35. Καθίσαμε περίπου τρεις ώρες, ήπιαμε μερικά ποτά, η κουβέντα κυλούσε ωραία και γελούσαμε με τα ίδια πράγματα. Επέμεινε να πληρώσει τα πάντα. Ως εδώ, θα έλεγες ότι το πρώτο ραντεβού πήγαινε μια χαρά.
Μόνο που τα κομπλιμέντα δεν σταματούσαν. Στην αρχή δεν πίστευε πόσο όμορφη ήμουν. Μετά δεν πίστευε ότι ήμουν και όμορφη και ενδιαφέρουσα. Λες και ο συνδυασμός χρειαζόταν ξεχωριστή ανακοίνωση. Του είπα ότι και οι φίλες μου είναι όμορφες και ενδιαφέρουσες. Ξέρω αρκετές γυναίκες που έχουν και εμφάνιση και προσωπικότητα, οπότε ένιωθα λίγο περίεργα που με αντιμετώπιζε σαν σπάνιο εύρημα.
Έχει κάνει αρκετές σχέσεις με γυναίκες που γνώρισε εκτός εφαρμογών. Έχει καλή δουλειά, είναι αθλητικός και κοινωνικός. Από όσα έβλεπα, δεν μου φαινόταν ότι απλώς χρειαζόταν λίγη επιβεβαίωση. Ούτε θεωρώ τον εαυτό μου τόσο εντυπωσιακό ώστε να δικαιολογείται τρίωρος σχολιασμός.
Νομίζω ότι κάποια στιγμή κατάλαβε πως είχα αρχίσει να νιώθω άβολα. Μου είπε ότι εννοούσε όσα έλεγε και πρότεινε μια συμφωνία: αν συνεχίζαμε να βγαίνουμε, θα μπορούσαμε να περιμένουμε μερικούς μήνες πριν προχωρήσουμε σε οτιδήποτε σωματικό. Έτσι κι αλλιώς, συνήθως τόσο χρόνο χρειάζομαι, οπότε συμφώνησα. Μου φάνηκε μια όμορφη κίνηση. Τα κομπλιμέντα, πάντως, συνέχισαν κανονικά.
Όταν γύρισα σπίτι, ένιωθα ότι όλη αυτή η προσοχή με είχε κουράσει. Κι αυτό με ξάφνιασε, γιατί είχα περάσει και ωραία. Μου άρεσε να μιλάμε, μου άρεσε το χιούμορ του. Απλώς δεν ήξερα πώς να πάρω τόσο ενθουσιασμό από κάποιον που μόλις είχα γνωρίσει.
Στην προηγούμενη σχέση μου, για να ακούσω κομπλιμέντο έπρεπε σχεδόν να κάνω αίτηση. Τώρα μάλλον το σύμπαν πείραξε τις ρυθμίσεις χωρίς να με ρωτήσει.
Ήταν ενθουσιασμός πρώτου ραντεβού που του ξέφυγε λίγο ή κάτι που χρειάζεται περισσότερη προσοχή; Ακόμα σκέφτομαι αν θέλω να ξαναβγούμε. Ίσως με λίγο λιγότερο χρόνο αφιερωμένο στο πρόσωπό μου.
