Αν άρχιζα να δένομαι σοβαρά με μια γυναίκα και μου έλεγε ότι θέλει να περιμένει πριν κάνουμε σεξ, αναρωτιέμαι ποια θα ήταν η ειλικρινής μου απάντηση. Όχι εκείνη που θα με έκανε να φανώ υπομονετικός, ούτε ένα πρόχειρο «φυσικά, όσο θέλεις». Πόσο καιρό θα ένιωθα πραγματικά άνετα να περιμένω;
Σκέφτομαι μια κατάσταση όπου εκείνη μου έχει εξηγήσει καθαρά τι θέλει και η σχέση μας προχωράει καλά. Ερχόμαστε πιο κοντά, χτίζουμε κάτι σοβαρό. Άρα δεν αναρωτιέμαι αν υπάρχει ενδιαφέρον μεταξύ μας. Αναρωτιέμαι πώς θα ένιωθα εγώ μέσα σε μια σχέση στην οποία το σεξ δεν έχει μπει ακόμα.
Στην αρχή φαίνεται εύκολο να δώσω έναν χρόνο. Μερικές εβδομάδες, κάποιους μήνες, ίσως περισσότερο. Αλλά το ίδιο διάστημα μπορεί να μου φαινόταν τελείως διαφορετικό ανάλογα με το πόσο κοντά ερχόμαστε και πόσο ανοιχτά μιλάμε. Μπορεί να ένιωθα σιγουριά και ότι με θέλει. Μπορεί πάλι να άρχιζα να αναρωτιέμαι αν περιμένουμε τα ίδια πράγματα από τη σχέση.
Η δική μου επιθυμία δεν θα εξαφανιζόταν επειδή τη νοιάζομαι. Ούτε η δική της ανάγκη να περιμένει θα έχανε τη σημασία της επειδή εγώ θα ήμουν έτοιμος. Θα ήθελα να μπορώ να πω πώς νιώθω, χωρίς αυτό να γίνεται πίεση για εκείνη.
Γι’ αυτό και η λέξη «αντέχω» δεν περιγράφει ακριβώς αυτό που σκέφτομαι. Θα επέλεγα να είμαι εκεί, με μια γυναίκα που θέλω στη ζωή μου. Αλλά αυτή η επιλογή δεν σημαίνει πως η αναμονή θα μου ήταν απαραίτητα εύκολη.
Αν λοιπόν εκείνη ήταν ξεκάθαρη μαζί μου και η σχέση γινόταν όλο και πιο σοβαρή, πού θα ήταν το όριό μου; Θα μπορούσα να το ξέρω από πριν ή θα το καταλάβαινα μόνο όταν έφτανα εκεί;
