Υπάρχει ένας τύπος στο μάθημα χημείας στη σχολή και θα ήθελα να μάθω δύο πράγματα: την ηλικία του και το τηλέφωνό του. Ακούγεται αρκετά απλό, μέχρι να θυμηθώ ότι θα πρέπει να τον ρωτήσω.
Είμαστε και οι δύο ενήλικες, αλλά το ότι βρισκόμαστε στην ίδια αίθουσα δεν περιορίζει τις πιθανές ηλικίες όσο θα με βόλευε. Ξέρω ότι παρακολουθούμε το ίδιο μάθημα. Τα υπόλοιπα βασικά στοιχεία, δυστυχώς, δεν περιλαμβάνονται στην ύλη.
Το τηλέφωνο θέλει περισσότερη προσοχή. Θα ήθελα να το ζητήσω με κάποια αφορμή σχετική με τη χημεία, ώστε να ακουστεί χαλαρό και να μη φανεί αμέσως ότι μου αρέσει. Ιδανικά, η ερώτηση θα είχε έναν κανονικό λόγο που να αφορά το μάθημα και, ως ευχάριστη παρενέργεια, ο αριθμός του θα κατέληγε στο κινητό μου.
Καταλαβαίνω ότι ζητάω πολλά από μία πρόταση. Πρέπει να ακούγεται φυσική, να συνδέεται με το μάθημα και να μη μαρτυρά πόση ώρα έχω αφιερώσει στη διατύπωσή της. Κάπου εκεί χρειάζεται να χωρέσω και την ηλικία του, χωρίς να νιώσει ότι συμπληρώνει αίτηση.
Οπότε εδώ βρίσκομαι: μου αρέσει κάποιος, μου λείπουν μερικές βασικές πληροφορίες και περιμένω από τη χημεία να αναλάβει και λίγη γραμματειακή υποστήριξη. Πώς ρωτάω πόσο χρονών είναι και ζητάω το τηλέφωνό του χωρίς να γίνω υπερβολικά προφανής;
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




