Είμαι 54, έχω χωρίσει εδώ και καιρό και συνειδητοποιώ ότι υπάρχουν ακόμη πράγματα που θα ήθελα να δοκιμάσω στην προσωπική μου ζωή. Ήμουν παντρεμένος πολλά χρόνια και δεν πειραματιζόμασταν ιδιαίτερα. Έτσι ήταν η σχέση μας. Τώρα έχω περιέργεια να δω πώς θα μπορούσε να είναι μια διαφορετική εμπειρία.
Κάτι που θα ήθελα να εξερευνήσω είναι να βιντεοσκοπήσουμε προσωπικές μας στιγμές με μια γυναίκα που θα έβγαινα. Ακόμη και τώρα που το γράφω, αισθάνομαι λίγο αμήχανα. Στο μυαλό μου είναι μια ιδιωτική επιθυμία, κάτι που με ενδιαφέρει να δοκιμάσω. Φοβάμαι όμως ότι, αν το πω φωναχτά, εκείνη μπορεί να το ακούσει πολύ διαφορετικά και να νιώσει άβολα.
Δεν έχει γίνει κάποια τέτοια συζήτηση και δεν έχω να περιγράψω την αντίδραση κάποιας συντρόφου. Αναρωτιέμαι ακόμη πώς θα άνοιγα το θέμα. Θα ήθελα να την ενδιαφέρει κι εκείνη και, φυσικά, να μπορεί να πει όχι χωρίς την παραμικρή πίεση. Απλώς δεν βρίσκω πώς να το αναφέρω χωρίς να δημιουργηθεί αμηχανία.
Καταλαβαίνω ότι δεν είναι μια απλή πρόταση. Άλλο να μοιράζεσαι μια προσωπική στιγμή και άλλο να ξέρεις ότι καταγράφεται. Χρειάζεται εμπιστοσύνη για να αφήσεις κάτι τόσο ιδιωτικό στα χέρια ενός άλλου ανθρώπου. Μου φαίνεται απολύτως λογικό να έχει κάποια ερωτήσεις πριν καν αποφασίσει αν της αρέσει η ιδέα.
Εκεί που κολλάω είναι στα λόγια. Θέλω να μιλήσω ειλικρινά για κάτι που μου κινεί την περιέργεια, χωρίς να ακουστεί ότι έχω ήδη καταστρώσει σχέδιο και περιμένω απλώς να συμφωνήσει. Μετά από τόσα χρόνια που σχεδόν δεν δοκίμαζα τίποτα καινούριο, ακόμη και η συζήτηση θα ήταν πρωτόγνωρη για μένα.
Οπότε αυτό θέλω να ρωτήσω τις γυναίκες: αν κάποιος με τον οποίο βγαίνατε ήθελε να δοκιμάσετε κάτι τέτοιο, πώς θα προτιμούσατε να σας το πει; Το ότι με ενδιαφέρει μπορώ να το παραδεχτώ. Την επόμενη φράση ψάχνω ακόμη.
