Στις προσωπικές στιγμές δεν ήμουν ποτέ άνθρωπος των πολλών λέξεων. Αντιδρώ, μου ξεφεύγουν μικροί ήχοι, αλλά οι ολόκληρες προτάσεις συνήθως δεν έρχονται. Αν μου μιλήσει ο άλλος, μπορώ να απαντήσω. Απλώς μερικές φορές χρειάζομαι λίγες προσπάθειες μέχρι να μπουν οι λέξεις στη σωστή σειρά.
Μέχρι πρόσφατα δεν με προβλημάτιζε αυτό. Κάποιοι προηγούμενοι σύντροφοι απορούσαν με το πόσο λίγο μιλούσα, άλλοι περισσότερο κι άλλοι λιγότερο, αλλά το δέχονταν. Το ίδιο κι εγώ. Δεν ένιωθα ότι μου έλειπε κάτι ούτε ευχόμουν να έχω διαρκώς κάτι να πω. Έτσι βίωνα αυτές τις στιγμές.
Εδώ και δύο μήνες βλέπω μια γυναίκα που έχει τον κυριαρχικό ρόλο μεταξύ μας, και έχουμε ταιριάξει σε βαθμό που με εκπλήσσει για τόσο λίγο καιρό. Μαζί της έχω ανακαλύψει προτιμήσεις που δεν είχα καταλάβει ότι είχα. Έχω μάθει πολλά για τον εαυτό μου, και μεγάλο μέρος της ικανοποίησής μου στις συνεδρίες μας έρχεται από το να παρατηρώ τις αντιδράσεις της.
Αυτό έχει σημασία για κάτι που έχουμε προγραμματίσει: μια συνεδρία με παιχνίδι αισθήσεων, όπου για ένα διάστημα δεν θα μπορώ να τη βλέπω. Πρόσφατα μου μίλησε για έναν προβληματισμό της. Ξέρει πόσα αντλώ από τις εκφράσεις της, ενώ κι εκείνη μπορεί να λιγοστέψει τα λόγια της όταν δεν ακούει πολλά από μένα.
Μου έμεινε αυτό που είπε. Μπορεί να το γύρισα και λίγο παραπάνω στο μυαλό μου, αλλά υπάρχει ένα πρακτικό ερώτημα: πώς θα επικοινωνούμε εκείνη την ώρα, αν εγώ δεν μπορώ να την κοιτάξω και κανείς μας δεν μιλάει ιδιαίτερα;
Θα ήθελα να δοκιμάσω να εκφράζομαι περισσότερο με λόγια. Δεν περιμένω ξαφνικά να μου βγαίνουν όλα αβίαστα, όταν ακόμα και μια απλή απάντηση μπορεί να μπερδευτεί. Μικρά βήματα μου φαίνονται πιο εφικτά, ειδικά αν τη βοηθούν να καταλαβαίνει τι νιώθω και να χαίρεται κι εκείνη περισσότερο όσα μοιραζόμαστε.
Απλώς δεν ξέρω πόσο μπορεί να καλλιεργηθεί αυτό και πόσο χρειάζεται να προκύψει μόνο του. Το ότι θέλω να μιλήσω δεν σημαίνει πως θα βρω τις λέξεις την ώρα που τις χρειάζομαι.
Όσοι αναγνωρίζετε τον εαυτό σας σε αυτή την ησυχία, πώς αρχίσατε να λέτε λίγο περισσότερα χωρίς να νιώθετε ότι υποδύεστε κάποιον άλλο; Θέλω να με ακούει. Ακόμα ψάχνω τι μπορώ να πω και να το νιώθω δικό μου.
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




