Βλέπω πορνό από το 2008. Και πλέον, αν έλεγα ότι βλέπω «πού και πού», θα έπρεπε να δώσω πολύ δικό μου ορισμό στο «πού και πού». Είναι μια συνήθεια που με συνοδεύει χρόνια, και τα γούστα μου δεν περιορίζονται σε ένα μόνο είδος.
Μου αρέσει, αυτό είναι το ξεκάθαρο κομμάτι. Μερικές φορές βάζω ένα βίντεο πριν από το σεξ, για να μπω στη διάθεση, και μετά απολαμβάνω την επαφή με τον άνθρωπό μου. Το βλέπω σαν μέρος της προετοιμασίας μου. Δεν αισθάνομαι ότι η απόλαυση του ενός αναιρεί την απόλαυση του άλλου.
Μετά είναι και το X. Ανοίγω τα αποθηκευμένα μου και βλέπω μια συλλογή που δείχνει πολύ καθαρά τι με ενδιαφέρει. Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη έρευνα για να καταλάβει κανείς πώς χρησιμοποιώ αυτή τη λειτουργία. Ό,τι μου αρέσει το κρατάω, και σε αυτό φαίνεται πως έχω μια αξιοσημείωτη συνέπεια.
Το μπέρδεμα αρχίζει όταν λέω ότι θέλω να το κόψω. Γιατί το λέω κι αυτό, και το εννοώ. Μου αρέσει να βλέπω, αλλά επανέρχεται συχνά η σκέψη ότι θα ήθελα να σταματήσω. Δεν έχω κάποια ωραία εξήγηση που να τα βάζει όλα σε τάξη. Απλώς αναρωτιέμαι πώς θα ήταν η ζωή μου χωρίς αυτή τη συνήθεια, παρόλο που εξακολουθώ να την απολαμβάνω.
Βέβαια, κοντά είκοσι χρόνια είναι πολύς καιρός για να πετάξεις ξαφνικά ένα «εντάξει, τελειώνω μ’ αυτό». Ξέρω τι μου αρέσει, ξέρω πού θα το βρω, όλα είναι γνώριμα. Και τα αποθηκευμένα βίντεο δεν βοηθούν ακριβώς να το βγάλω από το μυαλό μου. Κάθε φορά που τα ανοίγω, η συνήθεια είναι πάλι εκεί, έτοιμη.
Οπότε έχω πει το 2028. Τότε συμπληρώνονται είκοσι χρόνια από το 2008, κι έτσι η αποχώρηση αποκτά και μια κάποια επισημότητα. Τώρα, αν πρόκειται για πραγματική προθεσμία ή για ένα αστείο που με βολεύει ιδιαίτερα, δεν το έχω ξεκαθαρίσει ούτε μέσα μου. Προς το παρόν, πάντως, λέω το 2028.
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




