Αν μια γυναίκα μού έλεγε σε ένα ραντεβού ότι είχε πάει με περισσότερους από εκατό συντρόφους, μάλλον θα ήθελα να της ζητήσω να είμαστε μαζί. Αυτή είναι η ειλικρινής εκδοχή μιας προτίμησης που δεν έχω τολμήσει ποτέ να πω φωναχτά.
Ο αριθμός θα μου κινούσε περισσότερο το ενδιαφέρον. Στο σκηνικό που έχω στο μυαλό μου, εκείνη μπορεί να έδινε την απάντηση περιμένοντας ότι θα με έφερνε σε δύσκολη θέση, κι εγώ θα προσπαθούσα να συγκρατήσω τον ενθουσιασμό μου.
Βέβαια, είναι εύκολο να φαντάζομαι ότι θα της ζητούσα να γίνουμε ζευγάρι. Μια πραγματική συζήτηση είναι άλλο πράγμα. Δεν μου έχει συμβεί αυτή η ανταλλαγή. Δεν ξέρω ακριβώς τι θα έλεγα εκείνη τη στιγμή ούτε πώς θα ένιωθε η ίδια με την αντίδρασή μου.
Ξέρω πάντως ότι δεν έχω πει ποτέ σε πρώην συντρόφους μου ή σε γυναίκες που με ενδιαφέρουν ότι αυτό με ελκύει. Όσο μιλάμε υποθετικά, μπορώ να το διατυπώσω μια χαρά. Αν όμως βρεθεί μπροστά μου κάποια που μου αρέσει, λες και ξεχνάω πώς λέγεται αυτή η πρόταση.
Κι έτσι υπάρχει μια απόσταση ανάμεσα σε αυτό που θα με τραβούσε και σε αυτό που έχω το θάρρος να παραδεχτώ. Φαντάζομαι να χαίρομαι που εκείνη μου μίλησε ανοιχτά, ενώ εγώ κρατάω αυτή τη δική μου προτίμηση κρυμμένη.
