Είμαι χριστιανός, ντύνομαι γυναικεία και ανεβάζω φωτογραφίες στο διαδίκτυο για να τις βλέπουν άντρες. Δυσκολεύομαι ακόμα και να τα βάλω στην ίδια πρόταση. Και τα δύο είναι κομμάτια της ζωής μου, και κάθε μέρα παλεύω να καταλάβω πώς χωράνε μαζί.
Η προσοχή που παίρνω με ενθουσιάζει. Άντρες βλέπουν τις φωτογραφίες και μου γράφουν. Μου αρέσει να ξέρω ότι κάποιος με βρίσκει ελκυστικό. Στην καθημερινότητά μου δεν έχω αυτή την ανταπόκριση από γυναίκες, οπότε το ότι τη βρίσκω στο διαδίκτυο μετράει για μένα. Μερικές φορές μετράει περισσότερο απ’ όσο νιώθω άνετα να παραδεχτώ.
Δεν νομίζω ότι είμαι γκέι. Ξέρω όμως ότι έχω θελήσει να βρεθώ με άντρα, χωρίς να το έχω κάνει. Δεν έχω μια έτοιμη εξήγηση για το πώς συνυπάρχουν αυτά τα δύο. Αυτή τη στιγμή, έτσι μπορώ να περιγράψω πιο ειλικρινά όσα αισθάνομαι, ακόμα κι αν σε κάποιον ακούγονται αντιφατικά.
Η θρησκεία μου είναι ένας λόγος που δεν έχω προχωρήσει. Πιστεύω ότι, αν ακολουθούσα αυτή την επιθυμία, θα πήγαινα ενάντια στην πίστη μου. Κι η πίστη μου έχει σημασία για μένα. Το ίδιο και η επιθυμία που νιώθω. Το ότι δυσκολεύομαι να μιλήσω γι’ αυτά δεν κάνει κανένα από τα δύο να εξαφανίζεται.
Διστάζω να τα γράψω δημόσια, επειδή περιμένω ότι κάποιοι θα απορρίψουν αμέσως το θρησκευτικό κομμάτι. Αν όμως το αφήσω έξω, θα λείπει μεγάλο μέρος αυτού που με δυσκολεύει. Προσπαθώ να μιλήσω για τη δική μου ζωή, μαζί με μια πίστη που εξακολουθώ να νοιάζομαι να κρατήσω.
Τις φωτογραφίες τις μοιράζομαι πιο εύκολα από αυτές τις σκέψεις. Μου δίνουν την προσοχή που θέλω, χωρίς να χρειάζεται να εξηγήσω τι πιστεύω, τι έχω επιθυμήσει ή γιατί δεν το έχω κάνει. Εδώ χρειάζεται να βρω λόγια για όλα αυτά, κι αυτό μου είναι πολύ πιο δύσκολο.
Συνεχώς αναρωτιέμαι πόσο απ’ όλο αυτό έχει να κάνει με τη μοναξιά. Ξέρω ότι μου αρέσει να με προσέχουν. Ξέρω ότι αυτή η προσοχή μού λείπει από την υπόλοιπη ζωή μου. Για τα υπόλοιπα δεν είμαι τόσο σίγουρος.
Ίσως απλώς να νιώθω μόνος. Δεν ξέρω. Όσα κι αν προσπαθήσω να εξηγήσω, πάλι εκεί καταλήγω.
