Ένα βράδυ στα μέσα Αυγούστου, μιλούσαμε με την κοπέλα μου για το τι θεωρεί ο καθένας μικρή απιστία. Κάποια στιγμή σώπασε και με ρώτησε τι θα έκανα αν με απατούσε. Γέλασα, γιατί νόμιζα ότι αστειευόταν. Δεν αστειευόταν.
Όταν τη ρώτησα ευθέως, μου είπε ότι το είχε κάνει. Μετά μου είπε και με ποιον: κάποιον που είχε γνωρίσει από μένα, έναν άνθρωπο που κάποτε ήταν φίλος μου. Εγώ τους είχα συστήσει. Θυμάμαι ότι έμεινα σιωπηλός, με το μυαλό άδειο. Δεν μπορούσα να χωρέσω αυτό που άκουγα στη ζωή που πίστευα ότι είχαμε.
Εγώ είμαι 28 κι εκείνη 23. Ήμασταν μαζί έναν χρόνο και μιλούσαμε για γάμο. Ήξερε πόσο σοβαρά έβλεπα τη σχέση μας και πόσο πίστευα ότι ταιριάζαμε. Γι’ αυτό δυσκολεύομαι ακόμα να καταλάβω πώς φτάσαμε σε εκείνη τη συζήτηση.
Είχαμε πλησιάσει δύο φορές στον χωρισμό εξαιτίας της ψυχικής μου υγείας. Από τότε που μου το αποκάλυψε, αναρωτιέμαι μήπως αυτό έπαιξε κάποιον ρόλο στην απόφασή της. Εκείνη δεν έχει πει κάτι τέτοιο. Δεν ξέρω γιατί έγινε, αλλά το μυαλό μου επιστρέφει συνέχεια στις ίδιες αναπάντητες ερωτήσεις.
Αποφάσισα να τη συγχωρήσω επειδή την αγαπώ και λέει ότι με αγαπάει κι εκείνη. Το εννοούσα όταν το αποφάσισα. Μόνο που δεν έχω καταφέρει να ξανανιώσω όπως πριν. Δυσκολεύομαι να κοιμηθώ, θέλω να μένω μόνος και συνέχεια σκέφτομαι: γιατί, πώς, τι ακριβώς συνέβη;
Μερικές φορές τον βλέπω ακόμα. Ξέρει ότι ξέρω. Έχουμε κοινή παρέα κι εκείνη μου ζήτησε να μην το πω σε κανέναν, γιατί δεν θέλει να το μάθουν. Έτσι βρίσκομαι ανάμεσα σε ανθρώπους που μας ξέρουν, κουβαλώντας κάτι που νιώθω ότι δεν μπορώ να εξηγήσω.
Οι φίλοι μου έχουν προσέξει ότι έχω αλλάξει. Τους λέω ότι είμαι κουρασμένος από τη δουλειά. Είναι πιο εύκολο να το πω, αλλά μετά αισθάνομαι ακόμα μεγαλύτερη μοναξιά. Από εκεί που βρίσκομαι, μοιάζει σαν οι ζωές των άλλων να συνεχίστηκαν, ενώ η δική μου έγινε ξαφνικά αγνώριστη. Ξέρω βέβαια ότι δεν μπορώ να δω όλα όσα νιώθουν.
Κάποιες φορές εύχομαι να μη μου το είχε πει ποτέ. Μου λείπει να εμπιστεύομαι τους ανθρώπους χωρίς δεύτερη σκέψη. Μου λείπει ο ύπνος μου. Πάνω απ’ όλα, μου λείπει ο άνθρωπος που ήμουν πριν από εκείνη την κουβέντα. Θέλω πίσω τον κόσμο μου.
