Είχα βγει τρία πολύ ωραία ραντεβού με μια γυναίκα και χαιρόμουν στην ιδέα ότι θα την ξαναδώ. Δεν είχαμε σχέση ούτε είχαμε συμφωνήσει ότι θα βλέπουμε αποκλειστικά ο ένας τον άλλον. Το ήξερα ότι μπορούσε να υπάρχουν κι άλλοι άνθρωποι στη ζωή της, και δεν θεωρούσα πως μου όφειλε κάτι διαφορετικό σε αυτή τη φάση.
Χθες το βράδυ μού είπε ότι θα πήγαινε σε ένα πάρτι σε σπίτι, σε άλλη πόλη. Μου έδειξε μέχρι και τι θα φορούσε, μπουφάν και γάντια. Ήταν μια συνηθισμένη κουβέντα για τα σχέδιά της, με αρκετές λεπτομέρειες ώστε να μη μου περάσει καν από το μυαλό να αναρωτηθώ.
Είχε έρθει ένας φίλος να με επισκεφτεί και πήγαμε σε ένα μπαρ για πίτσα. Δεν είχαν περάσει ούτε πέντε λεπτά από τη στιγμή που καθίσαμε, όταν μπήκε εκείνη μαζί με έναν άντρα. Δεν μας πρόσεξαν. Από όσα έβλεπα, έμοιαζαν ξεκάθαρα να έχουν βγει ραντεβού. Εγώ είχα πάει να περάσω λίγο χρόνο με τον φίλο μου και ξαφνικά παρακολουθούσα μια βραδιά που μου είχε περιγράψει εντελώς αλλιώς.
Δεν κόλλησα τόσο στον άλλον άντρα. Δεν είχαμε συμφωνήσει να μη βγαίνουμε με άλλους. Αυτό που δεν μπορούσα να καταλάβω ήταν πώς το πάρτι σε άλλη πόλη είχε γίνει συνάντηση στο μπαρ μπροστά μου.
Η προηγούμενη σύντροφός μου μού έλεγε ψέματα για χρόνια για μια παράλληλη σχέση. Αυτό με δυσκολεύει να ξεχωρίσω τι συμβαίνει τώρα από όσα κουβαλάω. Ξέρω πόσο εύκολα μια αναντιστοιχία μπορεί να μου τα θυμίσει όλα, και δεν θέλω να θεωρήσω τη δική μου αντίδραση απόδειξη για έναν άνθρωπο που ακόμη γνωρίζω.
Φεύγοντας τους χαιρετήσαμε. Εκείνη έδειχνε αμήχανη και ξαφνιασμένη που με είδε. Αργότερα μου έστειλε μήνυμα ότι είχε ντραπεί. Από τότε δεν έχω νέα της.
Τώρα αναρωτιέμαι αν είδα κάτι που θα έπρεπε να με προβληματίσει ή αν το παρελθόν μου το κάνει να φαίνεται μεγαλύτερο. Το μήνυμά της εξηγούσε πώς ένιωσε που τη συνάντησα. Δεν εξηγούσε τι απέγινε εκείνο το πάρτι.
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




