Ο καινούργιος φίλος με τον οποίο έχουμε συμφωνήσει να υπάρχει και ερωτική επαφή μού είπε ότι έχει μια φαντασίωση με κάτι «απαγορευμένο». Συγκεκριμένα, όταν αποφασίσουμε και οι δύο ότι θέλουμε να κάνουμε σεξ, θα ήθελε να του πω: «Δεν θα έπρεπε να το κάνουμε αυτό».
Από άποψη συνεννόησης, το αίτημα είναι σαφές. Μία πρόταση, χωρίς περίπλοκο σενάριο. Μου έδωσε μάλιστα και την ατάκα έτοιμη. Απ’ ό,τι φαίνεται, ακόμα και μια αυθόρμητη απαγορευμένη στιγμή θέλει λίγη προετοιμασία.
Δεν έχουμε προχωρήσει ακόμα. Το συζητάμε για όταν νιώσουμε και οι δύο έτοιμοι και θέλουμε να συμβεί. Το «απαγορευμένο» θα είναι μέρος του παιχνιδιού που έχουμε συμφωνήσει μεταξύ μας.
Εμένα μου αρέσει η ιδέα να κρατήσω αυτό το κλίμα, αλλά έχω μία μόνο ατάκα και απορώ τι ακολουθεί. Συνεχίζω να λέω περίπου το ίδιο με άλλα λόγια; Δεν θα αρχίσει γρήγορα να επαναλαμβάνεται; Πόσες φορές μπορείς να εκφράσεις ήπια αποδοκιμασία πριν ακουστεί σαν να συζητάτε αν επιτρέπεται να παρκάρετε εκεί;
Την πρώτη πρόταση, λοιπόν, την έχω. Τι άλλο θα μπορούσα να πω ή να κάνω για να συνεχιστεί αυτή η συναινετική αίσθηση του δήθεν απαγορευμένου, χωρίς να χρειαστεί να ανεβάσουμε ολόκληρη θεατρική παράσταση;
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




