Ξεκίνησα να δουλεύω διαδικτυακά στον χώρο του σεξ επειδή χρειαζόμουν χρήματα. Αυτό είναι το εύκολο κομμάτι να πω. Είναι ένας ξεκάθαρος λόγος, που δεν με αναγκάζει να εξηγήσω όλα τα υπόλοιπα που συμβαίνουν στη ζωή μου.
Μόνο που δεν ήταν ο μοναδικός. Ήθελα και επιβεβαίωση. Ήθελα επίσης κάποια ερωτική ικανοποίηση. Και νιώθω μεγαλύτερη αμηχανία παραδεχόμενη αυτές τις ανάγκες παρά λέγοντας τι δουλειά κάνω.
Ο άνθρωπος με τον οποίο έχω σχέση δεν θέλει να κάνουμε σεξ. Υπάρχουν πολλά πίσω από αυτό, αλλά δεν θέλω να μπω εδώ σε λεπτομέρειες. Το αναφέρω επειδή εξηγεί, ως έναν βαθμό, γιατί η προσοχή από άλλους ανθρώπους έχει τόση σημασία για μένα αυτή την περίοδο.
Δεν περνάω και την καλύτερη φάση της ζωής μου. Όταν ήδη νιώθεις άσχημα, το να σε θέλει κάποιος αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα. Το αναγνωρίζω αυτό, χωρίς να ξέρω ακριβώς πόσο επηρέασε την απόφασή μου. Τα χρήματα τα είχα πραγματικά ανάγκη. Αλλά υπήρχε και η ανάγκη να νιώσω επιθυμητή.
Στη σχέση μου είναι γνωστό ότι κάνω αυτή τη δουλειά. Είναι γνωστό και ότι μου αρέσει — περισσότερο απ’ όσο αισθάνομαι ότι θα έπρεπε. Δεν κρατάω κρυφή τη δουλειά μου, κι αυτό κάνει τις ενοχές μου ακόμη πιο δύσκολο να τις καταλάβω.
Δεν έχω κάνει σεξ με κανέναν άλλον. Όλα γίνονται διαδικτυακά. Για μένα αυτή η διαφορά μετράει, αλλά δεν αρκεί για να φύγει η αίσθηση ότι κατά κάποιον τρόπο απατώ τον άνθρωπό μου.
Εκεί που κολλάω συνέχεια είναι στο ότι το απολαμβάνω. Αν το έκανα αποκλειστικά για τα χρήματα, νομίζω ότι θα μπορούσα να το εξηγήσω πιο εύκολα στον εαυτό μου. Τώρα δέχομαι την προσοχή που ήθελα και μετά αισθάνομαι άσχημα ακριβώς επειδή την ήθελα.
Ούτε ξέρω πόση ευχαρίστηση θα μου φαινόταν αποδεκτή. Λέω ήδη ότι μου αρέσει «περισσότερο απ’ όσο θα έπρεπε», αλλά αν με ρωτούσε κάποιος πού βρίσκεται αυτό το όριο, δεν θα ήξερα τι να απαντήσω.
Ο άνθρωπός μου ξέρει τι κάνω και ξέρει ότι μου αρέσει. Κι εγώ μένω με μια παραδοχή που ακόμη με δυσκολεύει: χρειαζόμουν τα χρήματα, αλλά ήθελα και να νιώσω ότι με θέλουν.
